HZ.MUHAMMED(SAV)

Din, Allah’a giden bir yol olduğuna göre, hepsinin gayesi birdir. Onun için mutasavvıflar hiçbir dini hor görmezler. Fakat Muhammed dini bütün dinlerin üstündedir, en mütekâmilidir. Yani hakiki bir Müslüman’ın Hıristiyan olması irticadır, bir geri dönüştür. Geriye dönen, Muhammed dinini anlamamış ve onun tadını alamamış demektir. Selâmet, İslâmiyet’tedir; zaten “İslâm” kelimesi selâmetten gelmektedir. Hristiyanlıkta “aşk” yoktur. Aşk, İbrahim’de tecellî etmiş, fakat onda batmış, sonra Hz. Muhammed’den yine zuhûr etmiştir. Asıl din, bu aşk dini, yani Muhammed dinidir. Allah’a giden yol mutlaka Muhammed dininden geçer. Fakat Kur’ân’ın tasavvufî ve manevi kısımlarını anlayıp “aşk”la gidebilmeli. Kur’ân her şeyi câmidir amma hulâsa ve öz olarak. Tasavvuf da oraya dayanır. Bize hakikati anlatmayan din, din değildir. Hakiki din, “akl-ı selîm”in kabul ettiği dindir. “Mutmaine” kapısını bulup ilâhî bir zevke ulaşmalıyız ki aklımız rahat etsin yani “selîm” olsun. Eğer hakiki mânâsına nüfuz edebilirsek, Muhammed dini işte böyle bir dindir. Muhammed 1368 sene geride değil, hem kalbimizde, hem de rehberimiz olarak önümüzdedir. O, o kadar büyüktür ki her şeyi muhîttir. Biz kalbimizi O’na bağlayınca, gözümüzden O görür, sözümüzü O söyler, dinliyen de O’dur. “Âdem” hâli, büyüye büyüye “Muhammed” olmuştur. Muhammed bedenen kayboldu amma, hâli gittikçe büyüyor. Bir şişedeki esansı o şişeyi kırıp boşaltırsak, koku her tarafı almaz mı? Hz. Muhammed’in hâli de ölümünden sonra, böylece muhîtleşmiştir. Mısrî Niyâzî; “Her kabirde bin Muhammed, her birisi yüzbiner. Boş olup gitti önünce (Zalike yevmünnüşûr)” diyor. Anlamayanlar, “Muhammed bin tane olur mu? diye itiraz ediyorlar. Niyâzî’nin “kabir” dediği bu vücuttur. Biz bu vücut kabrinden ancak dirildikten sonra çıkabiliriz. Kalbimizdeki Muhammed’i diriltmezsek, o, önümüze düşer yol gösterir mi? “Yevmünnüşür” dedikleri gün de işte bugünkü günmüş. Niyâzî; “Muhammed, kendisine âşık olanların gönlündedir” demek istiyor, amma bu lezzeti, tatmayan bilemez. Hz. Muhammed bunun için (Men lem yezuk lem ya’rif) diyor.