ÇOK DÜŞÜNMEMEK GEREKLİ KONULAR

bİR HADİSİŞERİFDE (dünya bir cîfedir, tâlip olan, kelp) denmesi köpeklik ahlâkınadır. Lâkin bir de şöyle düşünelim: İnsan ile hayvan bir olabilir mi? Kur’ân’da Allah: (Ve lekad kerremnâ beni Âdeme) diyor. Köpekler için böyle bir şey söylemiş mi? İnsan her şeyden büyüktür. İnsan düşünür, hayvan düşünemez. İnsan mecmû-u kâinattır. Herşey lâzımdır amma, insana hizmet için lâzımdır. Köpek bana lâzım değil; fakat çobana çok lâzım. Sual – Ben insanın “eşref-i mahlûkat” olduğuna kaani değilim. Emre – Köpeğin dili sadece “hav”dır. Tabiatı da ikidir: Sadâkat, gadap. Hâlbuki insanlarda Allah’ın binbir sıfatı mevcut. İnsanla hayvan bir olur mu? Sual – Ama ben arı gibi kanat çırpamıyorum, onun gibi petek yapamıyorum? Emre – O, kanadını sizin için çırpıyor; sizin için petek yapıyor. Sual – Biz onun balını alıp yiyoruz. Bu bir hırsızlıktır. Emre – Yanlış. Biz onun balını yemesek arı mahvolur. Her şeyin hâkimi insandır; her mahlûkun hizmeti insanadır. Bu meseleleri çok düşünmeye gelmez. Herşeyi olduğu gibi kabul etmeliyiz. Hesab eder, düşünürsek âvâra oluruz, yolumuzdan kalırız. İnsanın bu çürüyen varlığının içinde çürümeyen bir varlık var. O kendi derdine düşse kimseye karışamaz, “nerden geldik, nereye gidiyoruz?” diye düşünmeğe başlar.