Azizlerden biri maksudunu talep için halvette oturmuş idi. Ona "Böyle bir yüksek maksadı elde etmek halvette olmaz. Halvetten dışarı çık, sana bir azizin nazarı isabet ettiği vakit, o maksud hasıl olur" diye nida geldi."O azizi nereden bulayım?" dedi."Git o seni tanır ve sana nazar eyler; ve alameti odur ki, nazarı senin üzerine vaki olunca elinden ibrik düşer ve bihuş olursun. Onun nazarı senin üzerine vaki olduğunu bundan bilirsin" dediler. Su dolu ibriği eline aldı. Mescidin cemaatine su dağıtır ve safların arasında dolaşır idi. Onda bir hal zahir oldu ve nara vurup, ibrik elinden düştü ve bihuş olarak bir köşede kaldı. İnsanların hepsi gitti. Vaktaki kendine geldi, kendisini yalnız gördü. Ona nazar eden o şahı orada göremedi. Velakin maksuduna vasıl oldu. Hakk'ın öyle adamları vardır ki, gayet-i azimetten ve gayret-i Hak'tan yüzünü göstermezler. Fakat insanları yüce maksatlarına ulaştırırlar ve bezli atıfet ederler. Böyle padişahlar nazenin ve nadirdirler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder