Allah adamlarını bulup onlarla dost olmak büyük bir şanstır. Keza Allah adamlarına ulaşamasan dahi ona ulaşmış olanları dost tutmak da aynı şeydir. Anlatılır:
"İlk Defa tasavvuf yoluna girdiğimde Cenab-ı Resulullah'ı rüyamda gördüm. Meclisin başında oturuyordu. Cemaatte bulunan bir gurup şeyh ona bakıyorlardı. Göklerin kapısı açıldı bir melek aşağıya indi. Elindeki bir leğenle ibriği sırayla önlerine koydu, ellerini yıkadılar. Sıra bana gelince "Leğeni alıp götürün, zira bu kişi bunlardan değildir" dediler.
Leğeni tutan "Ha , bu onlardan değil miydi" deyip leğeni alıp götürdüler.
Bunun üzerine "Ey Allah'ın Resulü, evet bunlardan değilim, ama bunların muhibbiyim (yani onları sevenlerdenim) dedim.
Efendimiz (sav) :"Bir kimse bunlara muhabbet beslerse, bunlardandır" buyurunca, leğeni geri getirdiler. Ellerimi yıkadım. Sonra Efendimiz (sav) bana bakıp güldü ve "Bize muhabbet beslediğin sürece bizimlesin" buyurdular.
"İlk Defa tasavvuf yoluna girdiğimde Cenab-ı Resulullah'ı rüyamda gördüm. Meclisin başında oturuyordu. Cemaatte bulunan bir gurup şeyh ona bakıyorlardı. Göklerin kapısı açıldı bir melek aşağıya indi. Elindeki bir leğenle ibriği sırayla önlerine koydu, ellerini yıkadılar. Sıra bana gelince "Leğeni alıp götürün, zira bu kişi bunlardan değildir" dediler.
Leğeni tutan "Ha , bu onlardan değil miydi" deyip leğeni alıp götürdüler.
Bunun üzerine "Ey Allah'ın Resulü, evet bunlardan değilim, ama bunların muhibbiyim (yani onları sevenlerdenim) dedim.
Efendimiz (sav) :"Bir kimse bunlara muhabbet beslerse, bunlardandır" buyurunca, leğeni geri getirdiler. Ellerimi yıkadım. Sonra Efendimiz (sav) bana bakıp güldü ve "Bize muhabbet beslediğin sürece bizimlesin" buyurdular.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder