HÜMANİZM

Hümanizm , hakikatin, bizzat tabiatın kendisinden ibaret olduğunu iddia eder.Bu felsefeye göre kainatın özü enerji(madde) dir. Kainatın tabiatüstü ve sonsuz bir yaratıcısı yoktur.İnsanlar tabiatüstü ve ölümsüz ruhlara sahip değiller.Hümanizm ,kilise baskısına karşı tanrıtanımaz bir gurup kişinin başkaldırı felsefesidir. Bu düşüncenin temelinde insanın kendisi ve dini hürriyeti vardır. Ernest Renan bu kavram hakkında "Bilimin Geleceği" isimli eserinde "Yürekten inanıyorum ki ,geleceğin dini katıksız bir hümanizm olacaktır"der.Hümanizm de iman yoktur. Gaybi gerçekler yoktur.İslam anlayışının hümanizmaya sığmamasının bir nedeni buradaki din hürriyeti olarak tanımlanan felsefi yorumdan kaynaklanır.Çünkü İslamın hedefi kişiyi vahdetten kaynaklanan bir bilinç seviyesine ulaştırmaktır.Yani tevhid prensibi gerektiğinde kılıcı ele alıp adalet için cihadı da içerir.Yoksa vahdet bilinci hümanistler gibi her yakıp yıkanı, terör eyleminde bulunan katili insan hakları adına savunma adetiyle kazanılamaz. Eğer maksat insan haysiyetine saygı, insana tabiat içinde istisnai bir değer vermekse ,İslamiyet tek gerçek hümanizmdir.Batıda hümanizm doğmadan asırlar öncesinde İslam varlığın birliğini, eşyanın Hakk'ın nurundan yaratıldığını ve insanların kardeş olduğunu beyan ediyor,İslamın peygamberi tarafından insanlara muhabbet ve merhamet tavsiye ediliyor ve yaşanıyordu.Bu inanca sahip kişiler kuşlar yemsiz ve aç kalmasın diye onların bu ihtiyacını gidermeyi ibadet telakki ediyorlardı."Sevelim sevilelim","Yetmiş iki millete bir gözü ile bakan" anlayışındaki Yunus'ları,bugünün gayba imanı olmayan kişilerin hümanizması ile bağdaştırılamaz.