Günah denince sadece fiziki organlarla yapılan günahlar akla gelmemelidir.Dış organlarla günah işlemekten caydıran müeyyideler çoktur.Büyük denilen zatlar,sürekli insanların gözetim baskısı altındadır.Velilerin durumları daha çok manevi açıdan değerlendirilmelidir.Çünkü günah sadece gözle görülen yasakları irtikap etmek değildir.Hased, çekememezlik, kibir,başkalarını beğenmeme,riya,desinler-duysunlar vesaire hislerin herbiride büyük günahlardır.Bu kötü fiillerden sadece peygamberler korunmuşlardır.Yani bir peygamber için kibir sözkonusu olamaz.Çünkü onları Allah himaye eder,Bir Veli kibir gösterirse böyle ilahi bir koruması yoktur.Veli,iradesi ile başbaşa bırakılmıştır.Her an nefsiyle çarpışmaktadır.Ancak bu tür duygular Veliyi yükseldiği makamdan hemen indirmez.Velilikte nefisle mücadele esas ve süreklidir.Nitekim bu tür duygulara müptela kılınan veya kılınması muhakkak olan bir Allah dostu hemen tevbeye başvurur,Şeytandan Allah'a sığınır.
Nitekim Araf suresi 201 ayeti:"Takvaya erenler yok mu? Onlara,Şeytandan herhangi bir arıza iliştiği zaman(Allah'ın emir ve yasak ettiği şeyleri) iyice düşünürler.Bir de bakarsın ki onlar (hakikatı) görüp bilmişlerdir bile"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder