ÜSTAD EBU ALİ DEKKAK(K.S) ŞÖYLE DEMİŞTİR:Sultan YAKUP B. EL-LEYS'E bir hastalık arız oldu.Doktorlar bu hastalığın deva ve tedavisinden aciz kaldılar.Sultana:Yönettiğin insanlar arasında Sehl b.Abdullah isimli salih bir kimse var.Şayet bu adam senin şifa bulman için Allah'a yalvarırsa Allah bu zatın duasını kabul eder" dediler.Sultan bu zatı huzuruna çağırdı ve kendisi için Allah'a dua etmesini istedi.Bu salih kişi ise:
"-Senin yönetiminde haksız olarak hapsedilmiş nice insanlar varken Allah benim senin hakkındaki duamı nasıl kabul eder?" dedi.
Sultan,haksız olarak zindana attırmış olduğu insanları tahliye edip serbest bıraktı.Bunun üzerine Sehl:
"-Allahım ! Bu adama isyanın zilletini gösterdiğin gibi, taatin izzetini de göster ve müptela olduğu bu hastalıktan onu kurtar" diye dua etti.Sultan şifa bulup sağlığına kavuştu.
Bunun üzerine Sultan Sehl'e yaptığı iyilik için bir miktar mal teklif ettiyse de Sehl bunu kabul etmedi.Sehl'e yanındakiler "Malı alıp fakir fukaraya verseydin"dediler.Sehl sahradaki çakıl taşlarına şöyle bir baktı.O çakıl taşları bir den kıymetli mücevher kesildi.Sonra da:
"-Allah'ın böyle bir lütfuna mazhar olan insan hiç Yakup b.Leys'in malına muhtaç olur mu?" dedi.Evet,işte veren,mani olan,zarar veren,fayda veren hep, kendisinden başka ilah bulunmayan gerçek dost ve vekil olan Allah'Tır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder