Bir memlekette belalı bir kabadayı varmış.Herkes ondan çekinirmiş.Kahvede o kabadayıdan söz açılmış.Çelimsiz bir adam "Ben ondan korkmam" demiş.Dinleyenler hayret etmiş ve bu söz o kabadayının kulağına gitmiş.Adam kızmış ve o çelimsiz adamın bulunduğu kahveye gelmiş.Çelimsiz adama hitaben, hır çıkarmak için "Kalk o sandalyeden ben oturacağım" demişÇelimsiz adam kalkmış başka bir sandalyaya oturmuş.Kabadayı bu sefer"Kalk oradan ben oturacağım" demiş adam kalkmış başka bir yere oturmuş.üç dört defa bu tekrarlanıp çelimsiz adamdan ses çıkmayınca , kabadayı adama döner "Sende bu huy varken sen kimseden korkmazsın.En büyük kabadayı sensin" demiş.
En büyük kabadayılık nefsine karşı olabilmektir.Ancak toplum nefsine hizmetçi olanlara kabadayı ismini takmıştır.İnsan zambak gibi başını dik tutacağına, menekşe gibi boyun eğmelidir ki Rabbimizin affına mazhar olabilelim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder