PEYGAMBER VE MÜRŞİT OLMAKSIZIN VÜSUL(ALLAH'A KAVUŞMA)MÜMKÜN MÜDÜR?

Değilidir.Kasar suresinin 50 nci ayetinde:”..bil ki onlar , sırf heveslerine uymaktadırlar.Allah’dan bir yol gösterici olmaksızın kendi hevesine uyandan daha sapık kim olabilir! Elbette Allah zalim kavmi doğru yola iletmez”.Bndan anlamaktayız ki;hesap ve tedbir ehli izzeti nefs sahibi kimseler , Allah’dan bir hidayet olmaksızın  peygamberlere ittiba etmeksizin mücerret aklın delaletine göre  nefisleri ile mücahede etseler , Allah’a yol bulabileceklerini  ve hidayete erebileceklerini zannederler.Onlar bilmiyorlar ki Allah’a ubudiyette peygamberlerine uymaksızın sadece akılla hareket ederek nefsiyle mücahede  eden  kendi hevasına tabi olur.Hiç kimse mücerret aklıyla hevasının esiri olmaktan kendisini kurtaramaz.Dolayısıyla onun bu ibadeti makbul olmaz.Çünkü heva ile karışmıştır.Allah’ın yol göstermesi olmaksızın hiç kimse hidayete eremez.Nitekim Peygamber (sav)nübüvvet ve risaletteki en mükemmel bir kudrete sahip olmasına rağmen,ihtida konusunda peygamberlere müteabata(hal ve davranışlarda onların yollarına uymağa)ihtiyaç duymuştur.Allah Teala buyurmuştur ki:”İşte o peygamberler, Allah’ın hidayet ettiği kimselerdir.Sen de onların yoluna uy”(Enam 6/90)İşte bu sırdan dolayıdır ki peygamberler gönderilmiştir.Mürid de Allah’dan bir hidayetle – ki o da müteabattır,kendisini O’na ulaştıran şeyhe ihtiyaç duymuştur.