Rivayet edilir ki Lokman (a.s)bir öğlen vakti uyurken kendisine "Ey Lokman !Allah teala'nın seni yeryüzünde halife yapmasını ve insanlar arasında hak ve adalet ile hüküm vermeyi istermisin?" denildi.Gelen sese şöyle cevap verdi:"Eğer Rabbim beni muhayyer bıraktıysa ben afiyeti tercih ederim, belayı tercih etmem.Eğer benden bunu kesinlikle istiyorsa "işittim ve itaat ettim"derim.Çünkü biliyorum ki bunu bana verirse bana yardım eder ve beni korur."Melekler , kendilerini göremediği bir yerden:"Niçin , ey Lokman ?"diye sorunca onlara şöyle dedi:"Hakimlik en zor ve karışık makamdır.Hakimi her taraftan zulüm kaplar.Eğer verdiği kararda isabet ederse kurtulması umulur.Eğer hata ederse ,cennet yolunda hata etmiş olur.Kişinin yerine göre dünyada zelil olması , zahiren şerefli olmasından daha hayırlıdır.Kim ahirete karşı dünyayı tercih ederse ,dünyayı da kaybeder,ahirette de bir şey elde edemez." Onun bu güzel konuşmasına melekler hayret ettiler.Sonra kısa bir müddet uyudu ve kendisine hikmet verildi.Uyandığında artık o hikmet ile konuşuyordu.
DAVUD (A.S) ŞÖYLE DEDİ:MÜJDELER OLSUN SANA EY LOKMAN.SANA HİKMET VERİLDİ VE BÜTÜN BELALAR SENDEN UZAKLAŞTIRILDI.DAVUD'A HİLAFET VERİLDİ VE NİCE BELA VE FİTNELERLE İMTİHAN EDİLDİ."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder