وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّ الِمِینَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا یَكْسِبُونَ
“İşte biz böylece, kazandıkları günâhlardan dolayı zâlimlerin bir kısmını, diğer bir kısmına dost
yaparız.” (Enam/129)
İbn Abbas Hazretlerinden (ö. 68/687-88) bu âyetin mânâsı şöyle rivâyet
olunmuştur:
“Allâhu Teâlâ bir kavme hayır murâd ederse, o kavmin hayırlısını onlara vâli kılar
ve eğer bir kavme, şer murâd ederse, o kavim üzerine şerrârını (kötülerini) vâli kılar. Şu
halde reâyâ (halk) her ne zaman ki zâlim olursa Allâhu Teâlâ onlar üzerine zâlimleri
musallat kılar. Binâenaleyh, zâlimin zulmünden halâs olmak isteyen kavim (kurtulmak
isteyenler) için zulmü terk etmek lâzımdır.”
Nâs için elbette bir emîr (vâli, yönetici) lâzım olduğu ve emîr de nâsın hâline
muvâfık (uygun) olursa, eğer nâsın hâli zulüm îcâp ederse emîrin zâlim olacağı ve eğer
nâsın hâli adâlet îcâp ederse emîrin âdîl olacağı Hazret-i Ali’den (ö. 40/661) mervîdir
(rivâyet edilmiştir).
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder