Haset nefsin azim bir duygusu olup felaket sebebidir.Ancak hasetçilerde bir özellik vardır ki "Tatlı dilli"olmak.En fazlada insanı bu aldatır.Nitekim Hz.Yusuf'un kardeşleri,düşündükleri kötülüğü icra etmek için babalarına Yusufla alakalı tatlı dil kullandılar."Yusuf'u bizimle beraber gönder,teferrüc etsin(dışarı çıksın,kırlarda gezsin).ve oynasın ,biz onu muhafaza ederiz"diyerek babasından aldılar ve sahraya giderek bir kuyuya attılar.Akabinde de balarına mazeret olarak beyan ettikleri sözlerde tesirlidir:"Yusuf suresi 12/17 ayeti:"
Biz sahrada koşmaca oyunu oynayıp ,birbirimizle yarışıyorduk.Yusufu eşyamızın yanına bıraktık;sonra onu kurt yedi"dediler.Hem hasedlerinin hükmünü icra ettiler hem de müteessirane sözler söyleyerek babalarına cevap verdiler.
Biz sahrada koşmaca oyunu oynayıp ,birbirimizle yarışıyorduk.Yusufu eşyamızın yanına bıraktık;sonra onu kurt yedi"dediler.Hem hasedlerinin hükmünü icra ettiler hem de müteessirane sözler söyleyerek babalarına cevap verdiler.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder