Hikmet gönülde bir nûrdur.
Hikmetin semeresi fevz ü felahtır
Buyurmuştur ki:
“Mü’minin matlûbu hikmettir ve münâfığın matlûbu şehvettir”
“Hikmet, mü’minin yitiğidir. Onu nerede bulursa alır”
Hikmet, ilm-i ledünnîdür ki ilhâm-ı Rabbanidir
Hikmet, kalb-i ârifte bir noktadır.
Hikmet, kemâl-i fehm ü firâsettir.
Hikmet, tekellümde isâbet kılmaktır ki Hak ile nâtık ve Hak ile sâkıt olmaktır.
Hikmet, hazâin-i gayb-i İlâhiyye’dir.
Gönülde şehvet, hicâb-ı hikmettir. Kalbin zulmeti şehvettir. Ve nûr ve huzûru
hikmettir.
Cihânda bir mekânda nûr ile zulmet cem’ olmaz
Hikmetle şehvet, bir gönülde cem’ olmaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder