“Bir gün bir hâtun Fahr-i Âlem sallallâhu aleyhi vesellem Hazretlerine gelip eyitti
(dedi); ‘Yâ Rasûlallah! Sen bana kendi nefsimden ve ehlimden ve veledimden sevgilisin.
Ve ben evimde oturur iken hatîrıma Sen gelirsin. Tâ Seni gelip görmeyince sabredemem.
Ve ben mevtimi ve Seninkini yâd ettim ve buldum ki Sen cennete duhûl ettiğinde
peygamberler ile makâm-ı refî’de (yüce makâmda) olacaksın. Ve ben girdiğim zaman da
korkarım Seni göremem’ dedi. Fahr-i Âlem sallallâhu aleyhi vesellem Hazretleri hâtuna
cevap vermedi.daha sonra Cebrail (a.s)geldi:
cevap vermedi.daha sonra Cebrail (a.s)geldi:
“ Kim Allah’a (c.c.) ve Peygambere itaat ederse işte onlar, Allah’ın (c.c.) kendilerine ni’met verdiği
peygamberlerle, sıddıklarla, şehidlerle, iyilerle birliktedir. Bunlar ne güzel arkadaştır!” (Nisâ/69)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder