Lâ mekândan gelmişiz biz, ilimiz yoktur bizim
Bu fenâ gülzâra hergiz , meylimiz yoktur bizim
Her seher bülbül gibi nâlân olan anlar bizi
Anlamaz hayvan olan hayrân olan anlar bizi
Câhil anlamaz zevi’l-irfan anlar bizi
Vâkıf-ı esrâr olup hayrân olan anlar bizi
Zât-ı Hak’ta mahrem-i irfan olan anlar bizi
İlm-i sırda bahr-ı bî pâyân olan anlar bizi
Bu fenâ gülzârına bülbül olanlar anlamaz
Vech-i Bâkî hüsnüne hayrân olan anlar bizi
Dünyâ vü ukbâyı tâmir eylemekten geçmişiz
Her taraftan yıkılıp üryân olan anlar bizi
Biz şol abdalız bıraktık eğnimizden şalımız
Varlığından soyunup üryân olan anlar bizi
Kahrı lütfu şey-i vâhid bilmeyen çekti azâb
Ol azâbtan kurtulup sultan olan anlar bizi
Zâhidâ298 ayık dururken anlamazsın sen bizi
Cür’a-i sâfî içip mestân olan anlar bizi
Ârifin her bir sözünü duymaya insan gerek
Bu cihanda sanma ger hayvan olan anlar bizi
Ey Niyâzî! Katremiz deryaya saldık biz bugün
Katre nice anlasın, ummân olan anlar bizi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder