Ehli tevhidin rahları şey-i vahid olduğndan muhtelif cisimlerde bir ruhun gözükmesi teadüdünü(birden fazla olmasını)icabetmez.Güneş tek olup girdiği tüm yeri aydınlatır.Evliyaullahın birinin huzurunda bir merkebi döğerler.Merkep dayak yedikçe,o zat kıvranırmış.Sonra vücudunu açmış bakmışlar ki o merkebin neresine vurmuşlarsa onunda aynı yeri kbarmış.Yani insanın ruhi hayvani ile de münasebeti var demektir.Bu nedenle Evliya insanlara pek ziyade acır ,onları çok sever,işleri güçleri insan denilen varlığın sadetine hizmettir.Hz.Hakşibend hazretleri onbeşgün başını secdeden kaldırmayarak "Yarabbi bana öyle bir tarikat ihsan buyur ki bu tarikatıma gelenler katiyyen mahrum kalmasınlar ve hepsi sana vasıl olsunlar"diye dua buyurmuştur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder