TASAVVUFTA RIZA

“Rıza ,uzlaşma,tatmin,kanaat,gönül hoşluğu gibi manalara gelmekte olup tasavvufi eğitin yedinci ve son mertebesidir.Tasavvufta rıza,derin bir içsel tatmin ve hoşnutluğa işaret eder.Bu aşamaya eşlik eden nefs arınmış  ve kemale ermiş nefs yani nefs-i kamiledir.Bu son bütünleşme evresine varan sufiye insan-ı kamil denir.Rızaya ulaşan ,kainatta ikilik ,çelişki,kötü,çirkin,acı ve gam görmez.Rıza Allah’ın irade ve  yazgısına mutlak bir teslimiyettir..Fenanın,benlikten kurtulmanın en yüksek biçimidir. Tasavvufi mertebenin basamaklarının birer birer çıkıp fenaya ulaşan kişi bireyselliğin tabakalarından sıyrılır  ve O’nunla bir olur.Derin bir içsel tatmin ,adanmış bir aşk,diğerlerine karşı empati,samimiyet ve insanlığa sürekli hizmet rızanın görünümleridir.Rıza hayatın olduğu gibi kabul edilmesidir.Bir damlanın okyanus katılması halidir.