Divayet olunur ki bir adam,Hüseyin efendimizin oğlu Zeynel Abidin hazretleri hakkında ileri geri konuştuve ona iftirada bulundu.Zeynel Abidin o kims eye şöyle dedi: "Ben senin dediğin gibiysem Allah'dan istiğfar ederim.Eğer senin dediğin gibi değilsem o takdirde Allah sana mağfiret buyursun"
Bu sözler üzerine o adam kalktı.Zeynelabidin hazretlerini alnından öptü "Sana canım feda olsun, sen benim dediğim gibi değilsin.Beni bağışla" dedi.Zeynel Abidin hazretleri "Allah seni bağışlasın" dediBunun üzerine adam "Allah, peygamberliğini kime vereceğini çok iyi bilir" (Enam 124) dedi
Yine Zeynel Abidin hazretleri bir gün mescidden çıktı . Karşısına bir adam çıktı ve ona sövdü.Bunu nüzerine köle ve azadlıları adamın üzerine yürüdüler.Zeynelabidin hazretleri onlara: " Adamın üzerine varmayın, sakin olun" zdedi. Sonra adama yönelerek " Bizim hakkımızda sana gizli kalan , yani senin bilmediğin daha çok kusurumuz var. Bir ihtiyacın var ise o konuda sana yardım edelim" dedi. Adam utandı. Zeynelabidin hazretleri üzerindeki elbiseyi adama verdi ve ona bin dirhem verilmesini emretti.Bunudan sonra adam şöyle diyordu: "Şehadet ederim ki sen Hz Peygamber sav 'in evladındansın"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder