Nakledilir ki bir adam şöyle dedi: "Ben sufilere kin besliyordum.Bir gün Bişr iHafiyi gördüm .Cuma namazından çıkmıştı.Ekmek, kızarmış et ve pelte aldı.Bağdad'dan çıktı Kend kendime: " Bu zat şehrin zahidi bir kimsedir." dedim ve ne yapacağını görmek için onu izledim.
Onun bu yiyecekler ile sahrada kendisine ziyafet çekeceğini sandım.İkindivaktine kadar yürüdü. Bir köyün mescidine girdi. Orada bir hasta vardı.Satın aldıklarını ona yedirmeye başladı.
Ben köyü dolaşmkaya gittim. Sonra mescide geri geldiğimde Bişr'i bulamadım.Hastaya nereye gittiğini sordum. "Bağdat'a gitti" dedi.Ona: " Burası ile Bağdat arası ne kadardır?" O kimse "Kırk fersahtır" dedi.Ben : İnna lillah ve inna ileyhi raciun Biz Allah içiniz ve biz O'na döneceğiz. dedim.
Yanımda binit kiralayacak para yoktu. Yürüyerek gitmekten de acizdim.Bu sebeble öbür cumaya kadar kaldım.Bişr tekrar yiyeceklerle hastanın yanına geldi.Hasta ona: " Ey Ebu Nasr , bu adamı evine götür"dedi. Bişr bana öfkeli öfkeli baktı." Niye benim peşimden geldin?" dedi. Ben hata ettimbeni yerime ulaştırıver" dedim.O da " Fit bir daha sufilere düşmanlık etme" dedi.Ben Allah'a tevbe ettim, fukaraya infakta bulundum ve onların sohbetine devam ettim.
Bu hikayede bazı işaretler vardır:
1- Evliyanın kerameti haktır
2- Onlarda görülen halleri akıl kabul etmiyor diye inkar , hatadır.
3- Peygamber sav in varislerinin kapısına dönüp münacaa etmek kulu kabul halkasına dahil eder.
Hafız Şirazi der ki:
Baadet hazinesi anahtarı , gönül ehline makbul olmaktır.
Sakın ola ki bunda kimsenin şek ve şüphesi olmasın.
Büyüklerden biri der ki: "Hak yolda yürüyenlerden istimdatta bulunmak , murada erme konusunda büyük bir asıl/esastır. Ancak sebebleresarılmakla birlikte olan güzel itikad da zor işleri kolaylaştırırve Rablerin Rabıbna ulaştırırAllah kapıları açan ve doğru yola iletendir"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder