Malik b.Dinar anlatır: " Mekke'ye doğru yola çıktım.Yolda bir genç gördüm.Gece karanlığı bastırınca yüzünü semaya dikti ve şöyle dedi: " Ey taatlar kendisini sevindiren ve günahlar kendisine zarar vermeyen! Seni sevindirecek şeyi bana bağışla ve sana zarar vermeyen şey için beni bağışla!" İnsanlar ihrama girip telbiye getirmeye başlayınca ona: "Sen niçin telbiye getirmiyorsun?" dedim. Şöyle cevap verdi: " Ey Şeyh, geçmiş günahlara ve yazılıp kayda geçirilen cürümlere telbiye fayda etmez. Ben "Lebbeyk" deyipte bana " Sana Lebbeyk de yok ve Sa'deyk de yok" Seni nsözünü dinlemiyor ve yüzüne bakmıyorum" denilmesinden korkuyorum."dedi. Sonra da geçip gitti.Onu bir daha ancak Mina'da gördüm.Şöyle yalvarıyordu: " Allahım beni bağışla.İnsanlar kurbanların kestiler ve sana yaklaştılar. Benimse canımdan başka kurban edip sana yaklaşacak bir şeyim yok. Onu benden kabul et" dedi Sonra bir sayha attı ve canını verip yere yığıldı."
Canan uğruna kurban edilmemişse bir can/ Ten cifesi o candan daha iyidir.
Dostun kılıcıyla ölmemişse biri / Murdar hayvanın laşesi onun canından iyidir.
Mevlana Mesnevi de der:
Ey İmam tebirin anlamı şudur/ Ey Rabbim, biz senin huzurundakurban olduk/ Kurban keserken , " Allah ü Ekber" dersin/ Geberesi nefsi kurban ederken de böyle demeli/ Beden ismail gibidir, can ise İbrahim gibi/ Can, koca beden üstüne tekbir getirir / Beden hırstan ve şehvetten kesilir/ Namazda "Bismillah" denilerek kurban edilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder