EBUBEKİR ŞİBLİ

EBUBEKİR ŞİBLİ HAZRETLERİ DİYOR Kİ: "Gün batarken sararır. Ta tepedeyken kendini matma haline getiren makama karşı korku duyduğu için sararır. Mümin de böyledir .O da dünyadan göçeceği zaman sararır.Ahirette nasıl karşılanacağını bilemez. Gün doğunca aydınlık doğar Tıpkı müminin kabirden kalktığında yüzünün aydınlık olması gibi

ŞİBLİ'DEN AYRILAN TARİKATLAR

12 tarikat silsilesinde Ebubekir Şibli hazretleri bulunur. İmam Şibliden sonra ayrılan tarikatlar vardır. Şibli'nin müridlerinden Abdullah el- Yemani hazretlerinden KADİRİYYE, Muhammed Zeccac hazretlerinden MEVLEVİYYE, Ali el Acemi hazretlerinden de RUFAİYYE tarikatları doğmuştur.

UYKU

Şibli hazretlerinden az uykunun faidesini sormuşlar.Hazret cevap olarak:Her kim ki uykuya düşkün olan(çok uyuya), o kimse elbette gafildir. Gafil olan ise hakikat nurlarından habersizdir. Uyku gaflet sebebidir. Gafletten Allah'a sığınırım"...

İKİYÜZ DİRHEMİN ZEKATI

Bir kimse İmam Şibli hazretlerine sordu:"İki yüz dirhem gümüşten , kaç dirhem zekat vermem gerektir?".Hazret:"Senin vermen gerekeni mi, yoksa benim vermem gerekeni mi söyliyeyim? dedi.adam:"-Senin vermen gereken nedir, benim vermem gereken nedir?dedi.
-Senin ikiyüz dirhemden beş dirhem gümüşü zekat vermen gerekir.Benim ikiyüz dirhem den iki yüz beş dirhem gümüş vermem gerekir, diye cevap verdi.adam tekrar sordu:
-"İkiyüz dirhem gümüşü anladım da , o beş dirhem neyin nesidir?
Şibli:"O iki yüz dirhem gümüşü zekat olarak, beş dirhemi de karzı hasen(borç) olarak vermelisin.
adam dedi:"B

İNSANA EN ZİYADE ÜMİT BAHŞEDEN AYET

Hz.Şibli 'ye sormuşlar:"Kuran-ı Kerimde hangi ayet insana pek ziyade ümit bahşeder?".Hazret,İsra suresi 17/84 ayetini okudu:(KUL KÜLLÜN YA'MELÜ ALA ŞAKİLETİHİ) "Her bir kimse kendi halinin şakili olan tarik üzerine amel eder".Soruyu soranlar:"Bu ayet ne cihetle ümit bahşediyor?"deyince şu cevabı buyurdu:"Kuldan cefa ve hata ve bir leime layık olan şey zahir olur; ve Hak Teala'dan dahi ata ve bir kerime layık olan şey zuhur eder!".

EBUBEKİR ŞİBLİ HAZRETLERİ

Keşfül Esrarda buyurulmuştur ki:Ebubekir Şibli tarikat yoluna girmeden önce Bağdat’a giderdi.Burada gizlice Cüneyd’in sohbetine katılmayı adet edinmişti.Bir gün Cüneyd’in ağzından:”Eğer bütün putperestler, dünyanın bütün kötü insanları Firdevs-i Alaya girmiş olsalar ,yine de Hak Sübhanehu ve Teala keremini    henüz göstermiş değildir” sözleri çıktı.Şibli yerinden kalkarak nara atıp elbisesini yırttı  ve ona şöyle dedi:”Alemin kötü insanlarından birisi de benim, ne dersin beni bu halde kabul eder mi?”.Cüneyd ona şöyle dedi:

Ey delikanlı,Musa ve Harun peygamberliğini kabul etmesi için kaç sene Firavun’a gittiler , konuştular.Eğer yanmış bir muvahhit kendi ayağıyla gelirse nasıl kabul edilmez?”

Şibli kendine geldi,gafletten uyandı  sahip olduğu her şeyi , malı mülkü ve elbiselerini elden çıkarıp mücerred kaldı.Sonra:”Ey şeyh , ne yapmam lazım?”diye sordu.Cüneyd ,pazarda dilencilik yapman gerekir, dedi.O da öyle yaptı.hatta öyle bir hal aldı ki kimse ona bir şey vermez oldu.

Sonra Cüneyd ona:Burada bir mahzen yap,kalbinle dinin gam ve sıkıntısını çek , gözlerinden hasret ve nedamet suyunu akıt.Hakk’dan başka bir şey aklından geçtiğinde şu kamçıyla kendini kırbaçla” dedi.Şibli üç yıl bu mahzende gözleri yaşlı kaldı,hasret ve pişmanlık duydu.

Üç yıldan sonra kendisinde sekr halibelirdi.Kendinden geçmiş mest ve derbeder bir şekilde bu mahzenden dışarı çıktı, eline bir bıçak alıp Bağdat’a vardı ve “Hakk’ın celalinin kudretine yemin olsun ki kim dostun adını ağzına alırsa bu bıçakla onun başını gövdesinden ayırırım”dedi.Bu haber Cüneyd’e ulaştığında :”Ona şerbet içirdiler de kendinden geçti, sarhoşluğundan ve kendinde olmadığından böyle söylüyor, kendine geldiğinde sakinleşir” dedi.

Şibli bir sene bu makamda kaldı, bu makamı geçtiğinde  bu sefer eteğini şekerle doldurup etrafta dolaşarak şöyle diyordu:”Kim Allah derse ağzına şeker koyacağım.”Sonra aşkı onu bir harebeye çevirdi, devamlı “Allah” deyip duruyordu.

Bir gün Cüneyd ona :”Ey Ebubekir,eğer dostun kayıpsa bu kendini kaybetme hali niye, eğer hazırsa bu küstahlık ve edepsizlik neden?” dedi.

Cüneyd’in bu sözü onu sakinleştirdi.Sonra Cüneyd onu hamama götürmelerini istedi.Bir kaç yıldır kesilmeyen saçları başından aşağı sarkıyordu.Sonra Cüneyd onun elinden tutup Şinuziye mescidine götürdü.Orada Tarikat ve hakikat büyüklerinden seksen kişi vardı.Hüseyin Nuri,Ebu Ali Ruzbihari,Semnun el-Muhib,Rüveyk Bağdadi,Cafer Huldi  ve bunun gibi seksen kişi vardı.Cüneyd şöyle dedi:

Ey meşayih arkadaşlarım,Pirimiz Seri Sakati bizden riyazet ve mücahede adına ne gördüyse , biz de bu çocuktan gördük.Eğer müsaade buyurursanız bu elbiseyi ona verelim de bu elbisenin bereketiyle din konsunda istikamet sahibi olsun.”Eğer Şibli, bu elbisenin hakkını vermezse , bu elbise ondan kendi hakkını alır.Cüneyd ayağa kalktı elbisesini çıkartarak  Şibliye giydirdi.

SADAKADA SIDDIK-İ EKBER'İN MEZHEBİ

İmam Şibli hazretlerine zekatlar sorulmuştu.O da soran kişiye :”Senin yirmi dirhemde beş dirhem zekat vermen gerekir.Ben ise yirmi dirhemin hepsini vermeliyim” demiştir.Sufi ve zahid insanlar Allah yolunda mallarının tamamını harcamalı, sebebler aleminden çıkıp müsebbibül esbab(bütün sebeblerin yaratıcısı ) olan Allah’a yönelmelidir.

Adam :Bu hangi mezhebe göredir?” diye sorunca Şibli:”Hz.Ebubekir Sıddık(r.a) ‘in mezhebidir” demiştir.Çünkü Sıddık-i Ekber dünyadan tamamen soyutlanmak ve cimrilik hastalığından kurtulmak için malının tümünü Allah yolunda harcamıştı.Hatta farz olan örtünmeyi temin için kendisine Fatıma validemiz bir aba göndermiş.Hz.Ebubekir (r.a) bu elbiseyi giyerek Efendimiz(sav)’in huzuruna çıkmıştı.O esnada Cebrail (a.s)’da aynı kıyafetle o meclise gelince Peygamber (sa)Cebrail’e bunun sebebini sordu.Cebrail (a.s) da:”Şu anda gökteki bütün melekler Ebubekir’e uyma ve ona benzeme adına bu kıyafettedirler”dedi.Sonra devamla :”Ey Peygamber! Allah sana selam ediyor ve şöyle buyuruyor:”Ebubekir’e de ki:”Ben ondan razıyım, o da benden razı mıdır?”