BENİM CENAZE NAMAZIM İKİ DEFA KILINACAK/ELVERLİ EFE

Alvarlı Efe hazretelri buyurmuştur:" Benim cenaze namazım iki defa kılınacak.Birincisi sahihtir" .Gerçekten Efe hazretlerinin cenaze namazını Erzurum da Müfti sadık Efendi kıldırır. Cenaze Alvar'a ulaşınca civardan vefat haberini alan ve cenazesinde bulunamayan büyük bir kalabalık "Biz de kılacağız" diyerek ikince defa cenaze namazı kılar.Orada da namazı Salih efendi kıldırır.Bööylece namaz iki defa kılınmıştır. 

Agâh - Erzurum Kilidi Mülk-i İslâm'ın (Alvarlı Efe Hazretleri)

ALVARLI EFE HAZRETLERİNİN ŞİİRLERİNİ YAZMASI

 Müritlerinden birine soruyorlar:"Efe hazretleri şiirlerini ne zaman yazardı?" şöyle cevap veriyor;"Derdi ki"Yazarken bir hal geliyor, o bu hal gelmeden yüz sopa vursanız bir tane söyleyemem" O hal gelende bir seferde karşısındaydım. Baktım renk veriyor,renk alıyor, halden hale giriyor, iyice terliyor, kızarıyor. O hal geldi mi"Osman Efendi defterin yanında mı ?" diye sorar, Osman Efendi de "Buyur kurban" der getirirdi .Sonra ona yazdırırdı.

İNCİTME-ALVARLI EFE HAZRETLERİ

Hazer kıl kırma kalbin kimsenin canını incitme
Esir-i gurbet-i nalan olan insanı incitme
Tarik-i ışkda bi-çareyi hicranı incitme
Sabır kıl her belaya hâne-yi Rahman’ı incitme


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i âlem-i zî-şanı incitme


Elin çek meyl-i dünyadan eğer aşık isen yare
Muhabbet camını nuş et asıl Mansur gibi dare
Misafirsin felek bağında bendin salma efkare
Düşersin bir belaya sabrı kıl Mevla verir çare


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem-i zi-şanı incitme


Bulaşma çark-ı dünyaya vücudun pak-tahirken
Güvenme mal u mülk ü mansıbın efnası zahirken
Nic’ oldu mali Karun’un felek bağında vafirken
Nedir bu sendeki etvar-ı dert gönlün misafirken


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem-i zî-şanı incitme


Hasislikden elin çek sen cömerd ol kan-ı ihsan ol
Konuşma cahil-i nadan ile gel ehl-i irfan ol
Hakir ol alem-i zahirde sen ma’nada sultan ol
Karıncanın dahi halin gözet dehre Süleyman ol


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem-i zî-şanı incitme


Ben insanım diyen insana düşmez şad’u handanlık
Düşen bî-çareyi kaldırmadır alemde insanlık
Hakikat ehlinin hali durur daim perişanlık
Bir işi etme kim gelsün sana sonra peşîmanlık


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i cilem-i zî-şanı incitme


Ehl-i irfanım deyü her yerde bendin atma meydana
El elden belki üstündür ne lazım uyma şeytana
Yakın olmak dilersin Hazret-i Hallak-ı ekvana
Cihanda tatlı dilli olması lazımdır insana


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem- zî-şanı incitme


Celîs-i meclis-i ehl-i hakikat ol firar etme
Heva-yı nefsine tabi’ olan yerde karar etme
Tekebbürlük eden insana asla i’tibar etme
Sana cevr ü cefa ederse bir keş inkisar etme


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem- zî-şanı incitme


Vefası var mıdır gör kim sana bu çarh-ı devranın
Eser yeller yerinde hani ya taht-ı Süleyman’ın
Yalınız adı kaldı alem-i zahirde Lokman’ın
Geçer bir lahzada ru’ya misali ömrü insanın


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem-i zî-şanı incitme


Sana bir faide yokdur bilirsin halk-ı gıybetden
Gözün aç alemi bir bir geçersin çeşm-i ibretden
Zarar gördüm diyen gördün mü sen ehl-i mehabbetden
Yeme kul hakkını korkar isen rüz-i kıyametden


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem- zî-şanı incitme


Hakikat bahrinin gavvası ol terk-i mecaz eyle
Çıkar ha alma mazlumun ahın seni i’tiraz ile
Çehil semt-i Habîb’e ey gönül azm-i Hicaz ile
Yüzün tuk hak-i payine hemen arz-ı niyaz ile


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem- zî-şanı incitme


Gönül ayinesin silmek gerekdir kalb-i agahe
Muhabbet şems-i dogmuşken ne lazım mihr ile mahe
Ne müşkil hacetin varsa heman arzeyle Allah ‘e
Der-i Mevla dururken bakma LÜTFÎ başka dergahe


Felekde hasılı insan isen bir canı incitme
Günahkar olma fahr-i alem- zî-şanı incitme

ALVARLI EFE HAZRETLERİNİN ŞİİRLERİNİ YAZMASI

Müritlerinin birine soruyorlar:"Efe hazretleri şiirlerini ne zaman yazardı?"Şöyle cevap veriyor:"Der di ki;"yazarken bir hal geliyor, o hal gelmeden yüz sopa vursanız bir tane söyleyemem."O hal geldiğinde bir seferinde karşısındaydım .Baktım, renk veriyor, renk alıyor, halden hale giriyor, iyice terliyor, kızarıyor..O hal geldi mi:"Osman Efendi defterin yanında mı?" diye sorar, Osman efendi de "Buyur kurban"der, getirirdi. Sonra ona yazdırırdı. Ariflerin şiirlerinde yüzleri marifet iklimine dönüktür..

ALVARLI EFE HAZRETLERİ(İNCİTME)

Hazer kıl! Kırma kalbin kimsenin cânını incitme!               

Esîr-i gurbet-i nâlân olan insanı incitme!              

Tarîk-i ışkda bîçâre-i hicrânı incitme!

Sabır kıl her belâya, Hâne-yi Rahman’ı incitme!

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Elin çek meyl-i dünyadan, eğer âşık isen yâre,

Muhabbet câmını nûş et, asıl Mansur gibi dâre,

Misafirsin felek bağında, bendin salma efkâre,

Düşersen bir belâya, sabır kıl; Mevla verir çâre,

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Bulaşma çark-ı dünyâya, vücûdun pak u tâhirken,

Güvenme mâl u mülk ü mansıbın efnâsı zâhirken,

Nic’oldu malı Karun’un felek bağında vâfirken,

Nedir bu sendeki etvâr-ı dert gönlün misafirken,

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Hasislikden elin çek, sen cömerd ol kân-ı ihsan ol!

Konuşma câhil-i nâdân ile gel ehl-i irfân ol!

Hakîr ol âlem-i zâhirde, sen mânâda sultan ol!

Karıncanın dahi hâlin gözet, dehre Süleyman ol!

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Ben insanım diyen insana düşmez şâd’u handanlık,

Düşen bî-çareyi kaldırmadır âlemde insanlık,

Hakîkat ehlinin hâlidurur dâim perîşanlık,

Bir işi etme kim gelsün sana sonra peşîmanlık,

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Ehl-i irfânım deyü, her yerde bendin atma meydâna,

El elden belki üstündür, ne lâzım; uyma şeytâna,

Yakın olmak dilersen Hazret-i Hallâk-ı Ekvâna,

Cihanda tatlı dilli olması lâzımdır insâna,

Celîs-i meclis-i ehl-i hakîkat ol firâr etme!

Hevâ-yı nefsine tabi’ olan yerde karâr etme!

Tekebbürlük eden insana asla i’tibâr etme!

Sana cevr ü cefâ ederse bir keş inkisâr etme!

felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Vefâsı var mıdır gör kim sana bu çarh-ı devrânın

Eser yeller yerinde hani ya taht-ı Süleymân’ın

Yalınız adı kaldı âlem-i zâhirde Lokmân’ın

Geçer bir lahzada rü’yâ misâli ömrü insânın

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Sana bir fâ’ide yokdur bilirsin halk-ı gıybetden

Gözün aç âlemi bir bir geçersin çeşm-i ibretden

Zarar gördüm diyen gördün mü sen ehl-i muhabbetden

Yeme kul hakkını korkar isen rûz-i kıyametden

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Hakîkat bahrının gavvâsı ol terk-i mecâz eyle

Çıkar ha alma mazlûmun âhın seni i’tirâz ile

Çehil semt-i Habîb’e ey gönül azm-i Hicâz ile

Yüzün tuk hak-i payine hemen arz-ı niyâz ile

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Gönül âyînesin silmek gerekdir kalb-i âgâha

Muhabbet şemsi doğmuşken ne lazım mihr ile mâha

Ne müşkil hâcetin varsa hemân arzeyle Allah’a

Der-i Mevlâ dururken bakma LUTFÎ başka dergâha

Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme!

Günahkâr olma, Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!

Alvarlı M. Lutfî Efendi