RABITA KİME YAPILMALIDIR.

Gerçek rabıta Peygamber efendimize yapılmalıdır.Çünkü o,günahsızdar,hata yaptığında hemen ilahi vahiy onu ikaz eder.Mürşidler onun varisidir.Efendimiz SAV tüm insanlığa büyük örnek, mürşitlerse hitap ettiği insanlara küçük örnektir.Rabıta ile ulaşılmak istenen şey Resulullah7ın huzurunda olduğunu idraktir.Onun ruhaniyeti isminin anıldığı yere tecelli eder.O haldeo herşeyimizi görüyor daima bizimle beraber el ele..İnsan yalnız iken yaptıklarını utandıklarının huzurunda yapamaz.Meseleyi bilen bir şahsın huzurunda üçüncü şahıslarabu hususta yalan söyleyemez.Erbabı varken müşteriye kusurlu malını methedemez.Zira yanındaki işin erbabı durumunu bilmektedir.İnsan kendini ister Allah7ın huzurunda isterse Resulullah7ın huzurunda olduğunu düşünsün  bu kötü fiiilleri yapamaz.Mademki yanımızda her şeyi bilen, her şeyi gören, işiten biri var, ne yalan söyleyebilir, ne harama bakabilir, ne de kalp kırabilir. 

RABITA NEDİR?

 Rabıta ; bir müridin yani iradesini bir mürşid-i kamile takdim etmiş olan bir kimsenin , kendi Mürşid-i Kamili ile arasındaki sıkı , manevi ve bir bakıma da telepatik ilişkidir.Bu ilişki bir manevi ilişkidir.Bunu kuvetlendirmenin bir yolu yordamı metodu usulü vardır.Ehline mahsus bir iştir.Mürşid-i Kamil ile mürid arasındaki bir alış veriştir.Öyle bir rabıta kuvveti doğar ki , kendi mürşidi ile arasında kaç km olursa olsun "Aman efendim" dediği zaman , mürşidi ona cevap verir.Her ikisi birbirinin yanında imişcesine bir durum oluşur.Her an mürşidi ile telepatik yoldan konuşma imkanına sahip olur.Rabıta budur.Ve bu rabıta Cenebı peygamberden bir silsilei zeheple mürşide kadar gelmiş olan himmetin, müride akmasını sağlayan bir bağdır.

Ayrıca mürid zikir esnasında mürşidinin mübarek vechini gözlerini yumarak iki kaşı arasında tecessüm ettirir.Buna da "mürşidi rabıtaya almak" denilir.Efendimiz SAV;"Şeytan benim suretime temessül edemez" hadisi gereği varisi peygamber olan mürşidinin vechini rabıtaya almakla zikrin önüne şeytanın aşamayacağı bir engel koymuş olur.Bu suretle de zikir esnasında müridin zihni , şEYTAN7IN ETKİ ALTINA ALAMAYACAĞI , KORUNMUŞ BİR BÖLGE OLACAĞINDAN MÜRİD ZİKRİNİN FÜYUZATINI DA EMNİYET ALTINA ALMIŞ OLUR.

RABITA HALİ

 Allah'ın rızası için daima hazır bulunma haline rabıta denir.Düşman hududunda nöbet beklemekte rabıtadır.Muratıb'ın sevap defteri kapanmaz.Bir vakit namazını kılıpta diğer vakit namazını beklemeye niyet eden de muratıb'dır

RABITA

 Sürekli Mevdûdî’nin Tefhim’ini ve diğer eserlerini okuyan talebelerin, zaman içinde tamamen veya kısmen onun şahsiyetine dönüştüklerini müşahede ederiz.. Bundan sonra Mevdûdî gibi müsbet insanlarla akıl, ruh irtibatı kuranlar ile negatif insanlarla irtibat kuranların, kişilik yapısına göre o kişiye olan dönüşümlerini  sürekli müşahede ederiz.; “Bana arkadaşını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim.” sabitesiyle karşılaşırız. Bu benzetiş  fıtrî/kozmik bir kanundu hiç şüphesiz… Konuyla ilgili bütün problemlerin, “iyi” örneklerle beraber olup olmamak noktasında odaklandığını görürüz. Kısaca, bu durumu anlamayanların, rabıtayı, “insana tapmak” şeklindeki oldukça sığ antropomorfik anlayışa sığdırma çabalarını, entel-ironik bir keyfiyet olarak düşünmek gerekir.

RABITA

 Rabıta, müridin zihnî planda tefekkür ve muhayyile gücünü kullanarak, mürşidi ile “beraberlik” halinde bulunmasını ifade eder. Ruhî terbiye için bu mânâ beraberliğine ihtiyaç olduğu kaydedilir.

Rabıta her şeyden önce psikolojik muhtevası ile insanî/ fıtrî bir olaydır. Kundaktaki çocuğuna duyduğu aşırı sevginin anneye süt ve gıda ihtiyacını hafif bir göğüs sızısı ile hissettirmesi gibi vakıalar, rabıtanın insanî, fıtrî ve tabiî bir olay olduğu hususunu kolayca anlaşılabilir, kılar. Bir insanın, öğretmenine, annesine, babasına, eşine, dinine, Kur’an-ı Kerim’e ve âlemlerin Rabbi olan Allah’a (c.c.) duyduğu sevgi bir rabıtadır. Sevgi, insanın etrafını kuşatan afak, nesne (obje) ile enfusî/derunî (öznel) temasını ve yakınlaşmasını sağlayan önemli bir araçtır. Bu sevgi olmasa varlığın devamı mümkün olmazdı. Rabıta, tasavvufî planda hiçbir mutasavvıf tarafından, insanın insanı tanrı edinmesi şeklinde açıklanmamıştır. Ancak, müridin şeyhine olan aşırı sevgisi tasavvuf psikolojisini tatmamış kişiler tarafından farklı biçimde  yorumlanmıştır. Bu bilmemişlik, tatmamışlıktan gelen farkındalık noksanlığıdır. Nakşibendîlikte rabıta önemli olmakla birlikte asıl değildir. Müridin şeyhine olan rabıtası murakabeye kadardır. Murakabe (derin tefekkür) derslerine ulaşınca artık rabıta terkedilir. Ondan sonra müridin sadece Allah’a (c.c.) rabıta yapması gerekir. Ancak ihtiyaç duyulunca yapılır. Murakabe aşamasına geldiği halde, yine şeyhine rabıta yapmaya devam eden kişi, manevî açıdan gerilemeye dûçâr olur. Zira şeyhe rabıta yapma, nihaî rabıta olan Allah’a rabıtanın bir ön hazırlayıcısı hüviyetindedir. İlki (yani başlangıçta şeyhe rabıta yapmak) havuzda yüzme eğitimi alan, ikincisi de yüzme eğitimini tamamlamış denizde bilfiil yüzen kişinin durumuna benzer. Tıpkı bunun gibi Allah’a rabıta, şeyhe rabıtadan elbette daha ileri ve daha kemâl noktadır. Birisi küçük havuz, diğeri kıyısı olmayan umman… Diğer tasavvuf okullarında da ismen olmasa bile mânâ olarak rabıta vardır.

Ama sonuçta rabıta; hal transferi yoluyla kâmil insan yetiştirmek hedefine kilitlenmiş irfanî bir uygulamadır

RABITA

 Râbıta , feyizli bir ortamı ya da insanı hayalen canlı tutarak o hâl ve kişinin nurundan ya da o yerin feyzinden, nurundan istifade etmektir. Yoksa bir insana, mekâna veya mabuda ibadet etmek değildir. Bir defasında Hz. Ebu Bekir yolda Hanzala’ya rastlar ve ona “Ne var ne yok ya Hanzala?” diye sorar, o da “Sorma, Hanzala münafık oldu.” der. Hz. Ebu Bekir, “O ne biçim söz!” deyince Hanzala cevaben “Resûlullah’ın yanında iken çok güzel hâller hissediyorum, ama ondan ayrılınca bu hâl benden kayboluyor. Bu herhalde münafıklığımın alametidir.” diyor. Hz. Ebu Bekir gidip Resûlullah’a sormayı teklif ediyor. Beraberce Resûlullah’a gidiyorlar. Hanzala durumu anlattıktan sonra, Peygamberimiz (s.a.v.) diyor ki, “Canımı elinde tutan Allaha yemin ederim ki siz benim yanımda bulunduğunuz hâl üzere ve zikretmeye devam ederseniz sizinle melekler döşeklerinizin üzerinde ve yollarınızda musafaha ederler. Lakin Ya Hanzala, bazen böyle, bazen öyle…” Resûlullah (s.a.v.) bunu üç defa tekrarladı. (Müslim, “Tevbe”, 12-13). Bu rivayetten çıkan sonuç şudur: Manevî açıdan donanımlı bir insanın yanında iken manevî hâller hissediyorsunuz. Ayrılınca o hâl kayboluyor. Eğer gıyaben o nurlu ortamı canlı tutarsanız, o nur gelmeye devam eder. İşte râbıta budur, yoksa hâşâ birine tapmak değildir.

RABITA NE DEMEKTİR?

“ Râbıta” dan ne anlıyorsunuz? DENİLİRSE; Râbıta, “Bağ” demek değil mi? Bakın, hepimiz birbirimize bağlıyız. Tarîkat anlayışına göre yaptığımız “Râbıta” tarifi doğrudur. Fakat “Râbıta yaptığımız nokta”yı sevmedikten sonra neye yarar? İki soğuk demir birbirine yapışır mı? Râbıta’dan maksat sevgidir. Mânen irtibat ettiğimiz insanı sevmezsek onun “hâl”i bize geçmez. “Kâmil İnsan”ın hâlinin bize geçebilmesi için onu sevmemiz şarttır. Bir hırsızı sevsek, onun hâli bize tesir eder. Yani iş sevmektedir. “Satranç-ı hurefa” çok manîdâr ve uyandırıcı bir tasavvuf oyunudur. Orada görüldüğü gibi, “Vuslat”a götürecek yegâne yol “Muhabbet”tir. Sevmediğimiz bir insanı kalbimizde taşıyamayız. Birbirimizi gördük, tanıdık ve sevdik. Ben artık sizi unutamam çünkü bir sevgi doğdu. Bundan daha güzel râbıta olur mu? - Râbıta’yı nerelerde kullanırız? Her yerde. Herhangi bir talebe size murâbıt olmasa, “profesörüm, benim ilim ve akıl babamdır” demese ve sizi herkesten fazla sevmezse sizden hiçbir şey öğrenemez. O sizi sevince siz de onu seversiniz. Ona sevginizle gıdâ verirsiniz. O da sizi unutamaz. Siz hocanızı unutabiliyor musunuz? İşte râbıta, unutmamaktır.

MÜRŞİDE RABITA

Mesnevi şarihlerinden Tahirül Mevlevi hazretleri Yenikapı Mevlevihanesi postnişinlerinden Muhammed Celaleddin Dede'ye dedi ki:"Efendim rabıtasız zikir rabıtasız oluyor, bana rabıta talim buyursanız."Şeyh efendi uzun bir süre sükut etti:"Oğlum, rabıta insanı Kamile olur; ben ehil değilim ki, bana rabıta ediniz diyeyim. Murakabe yapınız" buyurdular ki bu söz Hazretin tevazuuna ve derecei kemaline delildir.