İlk etapta muhacir kelimesinin zahiri akla gelir: Bulunduğu yeri terk edip başka bir yere hicret eden kişidir.Hadis-i şerifde buyurulmuştur: Allah, ancak muhacir olarak anılır, zikredilir" Yani Allah'ı ancak, kalbi dilinden ayrılan , ona uymayan (Allah ile olan) O'nu zikreder, demektir. "Hecr" ve "hicran" ; insanın başkasını terk etmesi ve ondan ayrılması anlamına gelir. Bu; ya bedenle, ya dille ya da kalb İle olur. O'na dönmek O' nun dışındaki şeylerden tamamıyla ayrılmakla olur . Bir kimse kainattaki herhangibir şeyle ilgilendiği müddetçe O' na dönmesi sahih olmaz. Ne zaman ki varlık aleminden tamamıyla ayrılır ve herhangi bir şeyle ilişiği kalmaz, o zaman Allah'a dönmesinden söz edilir.
Manevi hicret; nefs vatanından Allah Teala'ya yürümek , kalb kabesinin fethi ile onu şiirk ve heva putlarından temizlemekle yapılan hicrettir.Bunun hükmü kıyamete kadar geçerlidirve devamlıdır.İnsan, nefis vatanından kalb makamına yürüyünce , Allah ona dünya ecri olarak her istediğini verir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder