Kur’an, Allah’ın insana kendi ruhundan üflediğini bildirir. Sûfîlere göre insanı insan yapan, insanı diğer varlıklardan farklı ve üstün kılan, ruhunun “ilahî bir nefes”oluşudur. Tabi insanın bir de beşerî tarafı vardır, sûfîler bunun için “nefs” kavramını kullanırlar. Sûfîlere göre insanda merkez kalptir. Kalp, nefs ve ruh için bir egemenlik ve savaş alanıdır. Nefsin egemenliğine girdikçe kalp hastalanır, ruhun egemenliğine girdikçe iyileşir, yücelir. Sûfî yolunun yıldızlarından Cüneyd-i Bağdadî’nin (ö. 909) ifadesiyle “Tasavvuf, Allah’ın sendeki seni öldürüp, kendisiyle yaşatmasıdır.” Bu bağlamda tasavvuf “ego merkezli bir kişisel gelişim programı” değil, “kalp merkezli insanî gelişim programı” olarak tanımlanabilir,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder