Hikaye
edilir ki İmam Muhammed(r.a)bir zaman fakirlikten sıkıntıya düşmüştü.Bir gün
bozacının yanına varıp “Bana içecek bir şey verirsen sana iki fıkıh meselesi
öğretirim”dedi.Bozacı:”Benim fıkıh meselesine ihtiyacım yok”diye cevap verdi.
Ağır pahalı incinin kadr ü kıymetini
avam ne bilir
Ey Hafız, eşi emsali olmayan cevheri
havastan başkasına verme.
Tevafuk
bu ya o bozacı dünyada bulunan çeyizlerin hepsini kızına vermezse karısının üç
talakla boş olacağına yemin etti.Alimlere başvurdu.Onlarda bunun mümkün
olmadığını bildirerek yeminin bozulacağına fetva verdiler.Bunun üzerine imam
Muhammed’in yanına vardı.İmam da:
“Ben
senden bir içecek istediğimde işte sana bu meseleyi , bir de başka bir meseleyi
öğretmek niyetindeydim.Ama şimdi artık meselenin öneminden dolayı onu sana
ancak bin dinar aldıktan sonra öğretirim “dedi.
Bozacı
İmam’a bin dinar ödedi..İmam Muhammed:
“Kızına
eğer bir Mushaf verirsen,yeminini bozmamış ve yerine getirmiş olursun”diye
cevap verdi.Asrının alimleri kendisine bunun nasıl olduğunu sordular İmam da:
“Allah
Teala’nın “Yaş kuru hiçbir şey yoktur ki apaçık bir kitapta bulunmasın”(Enam
6/59)buyurduğunu söyleyerek cevap
verdi.Bu cevap alimlerce de kabul gördü
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder