Ölüm
hayatı uhrevi,yani ahiret hayatını yaşamak demektir.Dünyadaki hayat,ahiret
hayatının genişliği karşısında ölümdür.Bu ters görüntüyü algıya ve idrake
getirmek için anne karnındaki çocuk örneği verilir.Bebek daracık yerdeki
hayatından memnundur.gıdası ile göbek kordonu vasıtasıyla emdiği kandır.Doğum vaktinde
ebe bebeği dışarı çekmek ister,çocuk içeriden ayrılmaz,geri kaçmak ister.Çünkü
rahatı (!)bozulmaktadır.Dünyaya teşrif eder,mekan genişlemiştir.Gıdalar
değişmiştir.Renkler ve eşyalar hayatına girmiştir.bağımsız olarak hareket
etme,hemcinsi ile konuşma,eşyalardan yararlanma vbs gibi imkanların yanısıra
sayısız lezzetlere ulaşmıştır.Bu nimetlere göre anne karnındaki hayatının ölüm olduğunu algılar. Ancak,bu dünyadan
gitmek istemez.Bir tekrarı tekrar yaşar.Fiziki ölümü istemez,kaçar,çare arar.Ancak
mukadderdir.Halbuki,öte alemdeki özgürlük,rahat,nimet hususunda bilgi sahibi
olanların sözlerine aldırış etmez.Hatta o muhteremler;böyle bir alemin
varlığını bu dünyada iken de müşahede etmenin mümkün olduğunun yollarını
gösterseler de bu ilgisini çekmez.Fiziki ölüm geldiğinde anlar ki Dünya
hayatı gerçekte bir ölüm imiş.Niçin
ölümden bu kadar kaçmış,kendi kendine güler ve hayf eder.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder