CENAZE SAHİBİ

Mevlana Efendimiz Fihi Ma Fih eserinin 61.faslında buyurur:”Sahib-i taziye mezarın etrafını dolaşır ve duygusuz olan toprağın etrafını tavaf eder ve takbil eyler(öper).Yani o yüzüğü burada zayi ettim der.Halbu ki hiç onu burada bırakırlar mı?Hak Teala hikmet zımnında ruhu kalıp ile bir iki gün telif için bu kadar sanatı yaptı ve kudret izhar eyledi ki,eğer insan kalıbı ile beraber bir lahza mezarın içinde otursa,divane olmak korkusu vardır.Suret tuzağından ve kokmuş kalıptan sıçramaması nasıl olur?Hiç orada kalır mı?Hak Teala tahvif (korkutma)için onu bir alamet kıldı.ta ki insanların kalbinde vahşet-i kabirden ve toprağın zulmetinden bir korku peyda ola.Nitekim yolda bir mevzi’de bir kervanı eşkıyalar vurduklarında “burası korku mahallidir”diye,işaret olsun maksadıyla iki üç taşı üst üste koyarlar.Bu mezarlar dahi hanalli hatar(korku mahalli)için böye bir hususu işaretdir.O korku onlara tesirlidir”