Küçükken öyle söylerler idi.Konuyu küçüklerin akıl seviyelerine getirmek için "Allah Baba"tabiri kullanılırdı.Büyükler öyle söz günah olur deselerde küçüklere bu tabir hoş gelirdi.Küçüklerin dünyasında,yediren,içiren,bakan,kollayan,koruyan,seven,ceza veren,isteklerimizi yerine getiren v.s hep Baba idi.Güç ve imkan kaynağı o olduğundan "Baba"örneği ile "Allah"kavramı küçük dimağlara anlatılırdı.Küçükler için bunun mahzuru olmasa gerektir.Küçüklerin dünyasından değerlendirme yaparsak:Babamız,tüm ihtiyaçlarımızı karşıladığı,bize karşı sevimli davrandığı için hep güzel olur.Bize de talimat verir:Şunu yap,bunu yapma.Orya gitme.Şunu ye v.s gibi.Onun isteğine muhalefet ettiğimiz vakit o bize kızar ve bizi o işten vazgeçirmek yahut bir daha yapmamamızı temin etmek için bize ceza verdiğinde sevimli olan babamız gözümüzde sevimsiz olur.Halbuki,bir işin fayda yahut zararını büyükler görür,küçükler göremez.Bu nedenle Babamızın bizim için sürekli sevimli olmasını diliyorsak,babamızın isteklerini yerine getirdiğimizde onun sert yüzü ile hiç muhatap olmayız.Cenab-ı Hakk'ın emir ve yasakları olan Şeriat da Allah Teala babamızın istekleridir.Bu isteklere muhalefet etmek onun kahır yüzünü tecelli ettirir.BABASI İLE SULH OLANA BU DÜNYA CENNETTİR.
Mevlana Vakfı İSKENDERUN
Av.Şemsettin KESER
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder