İŞARET LEVHALARI YAHUT GPRS CİHAZI

Bilmediği bir adresi arayanlar üç türlü davranış içinde olurlar.Birinci gurup,o adresi bilenlerin tarifleri ile yola giderler.Ancak bu tariflerde yanılmak ziyade olur.Aracını durdurup tekrar sorar.Bir başkası yeni bir tarif yapar.Yahut yanlış yoldasınız şuraya dönün v.s şekilde bu tür karmaşık durumlar ve yanlış tarifler nedeniyle uzun bir zaman kaybedilir.Nasibinde varsa ve tarif edenler isabetli tarif etmişlerse aradığı adresi bulur.
İkinci gurup insansa,Yol üzerine Karayolları idaresinin yahut Belediyenin koyduğu işaret levhaları ile adresini bulmaya çalışır.Bu işaret levhaları bir yönü işaret eder,ama konuşamaz.Bu şekilde bir önceki guruba göre az zahmet çeker ama  sürekli yön levhası bulup bulamama endişesi içindedir.Üçüncü gurup ise Araçlarında GPRS cihazı olanlardır.Bunlar çok rahattırlar.Çünkü,merkezle irtibat içinde olan bu alet aracı hangi yollardan gitmesi gerektiğini ok işaretleri ve renklerle  ikaz ederler.Bu cihaza sahip olanlar yanılmazlar ve zaman kaybetmezler,ona buna sormaktan yahut işaret levhası aramak zahmetinden ve endişesinden beri zevk içinde bir seyahat ederek aradıkları adrese ulaşırlar.Ancak GPRS cihazına sahip olabilmenin bedeli vardır.Bu bedeli ödemeyenler sahip olamaz,onlara beden kuvveti ve yorulmak vardır.Gerçi insanlar bedava sahip oldukları bu zaman ve beden sıhhatini harcarken endişe duymazlar da gün bitip karanlık çöktüğünde aradıkları adrese ulaşamazlarsa hasretleri ve vahları başlar.Yarab ! Ne aklımız ve nede idrakimiz ve nede marifet ve hünerimize dayanıyoruz.Bizleri,GPRS cihazı yaptığın Salihlerinin gölgesinde kalmayı nasip eyle.onların ömürlerini uzun eyle !