EŞYAYA SAYGI DUYMAK

Bloğun önceki yazılarında bu konuya değinilmişti.Mevleviler su içtiği bardağı eline aldıklarında önce öperler sonra suyu içirler.Bu bardağa gösterilen bir saygıdır ki bu bardak olmasa bu su rahat içilemezdi.Japonlar Tarikatın özünü bilmeden yaşarlar.Bir Japon hikayesinde ,saat tamircisinin hayatı anlatılırken "...Sayın bay saat tamircisi,sayın dükkanı açtı,sayın masasına oturdu,sayın aletlerini önüne çekti.."şeklinde tüm eşya "sayın"ifadesi ile anlatılır.Bizde durum ise şudur:En saygın kurum olan Türkiye Millet Meclisinde,kürsüye gelen vekillerimiz konuşmaya başlarken cümle girişinde sadece "SAYIN"kelimesini kullanır.Ancak daha sonrası bu girişe hiç uymayan kelime ve uslüptür.Biz niçin böyle bir riyakar toplum haline geldik de özden uzaklaştık.Halbuki bizim inancımızda,değil huzurdakine hakaret etmek,gıyapta olanın hoşlanmayacağı bir sözü kullanmak dahi haram ve yasak edilmiştir.Ya bu küfürlü sözleri alkışlayan çoğunluklar.Benim partimin adamıdır ve ne de güzel bir şekilde lafı oturttu diye kasılırlar.Burada duyguları tatmin olan nedir?Nefsi emmaremiz değil mi?EMMARE NEFSİNE KÖLE OLANLAR ASLA HÜR OLAMAZLAR.KÖLELERİN TİYATROSUNU İZLİYORUZ.ve izleyici de bundan zevk alıyor.Sonra elimizi kaldırıp:"Ya Rabbi bize yardım et de terör belası memleketimizden uzaklaşsın"diyoruz.ve bu niyazımıza "olur !Tamam!diye bir yanıt bekliyoruz.