Gün boyu,haftalarca,senelerce ve bir ömür süresince işlediğimiz günahlar ,gafletler ve manasız işlere karşılık Hakk yinede sayılamıyacak nimetlerini vermeye devam ediyor.Bu kadar kötülük işlemişken,uğradığımız bir bela zamanında "Ya Rab"diyerek ona sığınıp yardımı yine O'ndan dilediğimizde bize yok demiyor.günahlarımızı öne sürmüyor.Sonra içimizde pişmanlıklar yaşıyoruz:"Niçin bir ömrü heba etmişim!"diye ümitsizlik ve pişmanlık hali boy gösteriyor.Bu duygular vücut içinde sürekli gidip geliyor.Bu duygular vücuda nereden geliyor?Biz bazen iyilerle birlikte iyilik yapmaktan zevk alırken,bazen gaflet içinde kötülerle birlikte olduğumuzu sonradan farkediyoruz.Vücudumuzda hüküm süren O.Bu gelgitler içinde ağlamak,yalvarmak,acziyet ifade etmek beden sandığı içinden kurtulmak için bir umuttur.Çünkü beden sandığından kurtulamayan bizler,sevdiklerini rüyada görebilmek için uykudan medet uman zavallılarız.KEŞKE UYUYABİLSEYDİM DE RÜYADA YÜZÜNÜ GÖSTERSEYDİN temennisinde olmakta bir başarıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder