Biz vücudunu görmediğimiz Allah'a ibadet le ona taparız.Yani Gaybi olan'a tapınırız.Evliyaullah gayb olana değil"Var"olana secde ederler.Bu hal tıpkı şuna benzer:Bir Evliyaullahın çocuğu doğar bir müddet sonra vefat edermiş.Hazret bundan hiç müteessir olmazmış.Son çocuğun vefatından sonra etraftakiler yahut karısı,hazretin mu haline taaccüble kınamışlar;"Sen niçin üzülmüyorsun bu vefatlara da aynı neşen devam ediyor"diye.Hazret onlara cevaben:Benim ölen çocuklarımın hepsi gözümün önünde oynamaktalar.Kaybolmadılar ki üzeleyim!".Biz ,Evvel O'dur,Ahir O'dur,Zahir O'dur.Batın O'dur"ayetinin manasına erebilsek,Var olana ibadet ettiğimizi anlayabiliriz.Hz.Mısri'nin buyurduğu gibi:
"Öyle sanırdım ayrıyım.dost ayrıdır,ben gayrıyım.
Benden görüp işiteni,bildim ki ol canan imiş"
Her insan annesinden doğup dünyaya geldikten sonra etrafını idrak eylemeye başladığı zamanda taayyünatı kesire denilen bu alemi görür,bu alemin tasarrufatı altında kalıp batın alemden habersizdir.Cesedi etkisi altına alan güçler(Heva,heves,şehvet,riyaset ve emval)onun ilahı olur.Ne zamanki bu güçlerin etkisi ortadan kalkar,vücuttaki Ruh komutayı alırsa Batın olan alemin müşahadesi başlar.ve Hz.Ali Efendimizin "
Görmediğim Allaha tapmam"sözünün manasını anlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder