Gıdanın tesirini bizde(cesedde) hasıl ettiği enerji olarak değil,ruhta hasıl edeceği irfan ve hikmet(nur)olarak değerlendirirsek:Dergahlarda pişen taamlar,insanın bedenine fayda ve ruhuna ışık verdiği bir hakikattır.Bunun sebebi nedir?.Dergahlarda taam hazırlanırken,dünyevi bir maksat güdülmez.Çalışan,yaptığı bu hizmetin bir ibadet olduğunu telakki ederek çalışır.Bu rıza ve razilik,o mutfağa giren taamı(yiyeceği)nura çevirerek cesetler ondan faide görür.Mübah olan gıdalar,perişan bir fikr ile tertip ve tedarik edilmişse ,o gıdalardan oluşan yemekler yiyen kimselerde perişan hatıralar husulüne sebeb olur.Huzuru kalb ile yapılan ikramlar,kalblerde huzur ve zevk-i vahdet meydan getirir.Nitekim Şah-ı Nakşibend (kbs)hazretleri ekseri vakitte yemek pişirmede ve sofra hizmetinde bizzat çalışıridi;eğer bir yemek öfke ile ve zorluk ile pişirilmiş ise onu yemez ve dervişlerine de yedirmez idi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder