Biz oraları bir canlı olarak telakki ederek ziyaret ederiz ve konuşuruz.Belki hayatta iken ifade edemediğimiz sırlarımızı ve duygularımızı ifade ederiz.Toprağını,kitabesini ve şebekesini öperiz.Merkez Efendi'de Kenan Rifai hazretlerinin kabrini ziyaret eden ve kabri çevreleyen demir muhafazasının kapısını öpen orta yaşlı birinin bu hareketi ilk görüşümde garip gelmişti.Sonra anladım ki Dünyevi hayatına ulaşamamış,fiziksel olarak elini öpememiş olanlar,mezarında gıyaben muhabbet ettikleri bu mürşitlerinin mezar taşını öperek bu ihtiyaçlarını karşılamaktadırlar.Kişisel eşyalara karşı gösterilen sevgide bundan kaynaklansa gerek.Aşkın kudretidir ki maşukun mezarı dahi kutsal olmaktadır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder