Bu resmi görünce 1913’de İstanbul’da bir yıl kadar kalan Marmaduke Pickthall adlı bir gazeteci/yazarın “With the Turk in Wartime” kitabındaki şu sayfa gelir aklıma.
Özetle:
"Bir akşam Pera’dan geçip otelime giderken yolda iyi giyimli bir grup Levanten'in caddenin kenarına toplaşıp bir şeye gülüştüklerini, mutlulukla birbirlerine göz kırptıklarını fark ettim. Nedir bu çok eğlenceli şey diye aradan kafamı uzattım: 300 kadar yaralı Türk askeri ikili sıra halinde el ele, ayaklarını sürüyerek, başları düşük yürümekteydiler. Arada içlerinden daha iri yapılı biri ikisi diğerlerini canlandırmak için bir türkü söylüyordu. Savaşın, yolculuğun kiri pası içinde, her biri kendi acısıyla dolu mert köylü yüzleri ile hiçbir Avrupalı gücün umurunda olmayan Anadolu Türkleri, ırkların en uzun çile çekeni ve en inayetlisi, bu iyi giyimli kalabalığın eğlencesini hiç kale almadan, büyük bir sabırla harap bitap yolculuklarını sürdürmekteydiler. Onların kanını emen aristokratlar için bir pislik yığınından ibarettiler. Günde beş kez Allah'a dua ettikleri için bağnazdılar; misyoner okullarında okumadıkları için barbardılar ve vatanları uğruna yaralanmış bir halde dönerken alay ve eğlence konusuydular."
Özetle:
"Bir akşam Pera’dan geçip otelime giderken yolda iyi giyimli bir grup Levanten'in caddenin kenarına toplaşıp bir şeye gülüştüklerini, mutlulukla birbirlerine göz kırptıklarını fark ettim. Nedir bu çok eğlenceli şey diye aradan kafamı uzattım: 300 kadar yaralı Türk askeri ikili sıra halinde el ele, ayaklarını sürüyerek, başları düşük yürümekteydiler. Arada içlerinden daha iri yapılı biri ikisi diğerlerini canlandırmak için bir türkü söylüyordu. Savaşın, yolculuğun kiri pası içinde, her biri kendi acısıyla dolu mert köylü yüzleri ile hiçbir Avrupalı gücün umurunda olmayan Anadolu Türkleri, ırkların en uzun çile çekeni ve en inayetlisi, bu iyi giyimli kalabalığın eğlencesini hiç kale almadan, büyük bir sabırla harap bitap yolculuklarını sürdürmekteydiler. Onların kanını emen aristokratlar için bir pislik yığınından ibarettiler. Günde beş kez Allah'a dua ettikleri için bağnazdılar; misyoner okullarında okumadıkları için barbardılar ve vatanları uğruna yaralanmış bir halde dönerken alay ve eğlence konusuydular."
Yine aynı kitabın 14. Sayfasında şöyle der:
"Osmanlı İmparatorluğu Pera’dan 50 kilometre mesafede hayatta kalma mücadelesi verirken ve Çatalca’dan gelen top sesleri Pera’dan gayet net duyulurken Hristiyanlar neden endişelensinlerdi ki? Onlar Hristiyan, Türkler ise Muhammet’in ümmeti. Hristiyanlar olarak Türklerin yenilmesini ve hangisi olursa olsun Hristiyan bir kralın gelip orayı fethetmesini arzulamaktadırlar. Hristiyanlar olarak bu toprakların acısından zevk almalıdırlar. Türk hukuku onlara bu hakkı veriyor, sokaklarda çifter çifter dolaşan Türk polisi onlara bu korumayı sağlıyor. (…) Hayatları asla en ufak bir tehlikede değildi ama öyle olduğunu sanıyorlardı, Hristiyanların toplu halde katledildiklerine yönelik gazetelerde çıkan onca dedikodu, Türklerin bağnazlıklarına ilişkin art niyetli onca haber böyle zannetmelerini sağlıyordu."
ALINTIDIR
"Osmanlı İmparatorluğu Pera’dan 50 kilometre mesafede hayatta kalma mücadelesi verirken ve Çatalca’dan gelen top sesleri Pera’dan gayet net duyulurken Hristiyanlar neden endişelensinlerdi ki? Onlar Hristiyan, Türkler ise Muhammet’in ümmeti. Hristiyanlar olarak Türklerin yenilmesini ve hangisi olursa olsun Hristiyan bir kralın gelip orayı fethetmesini arzulamaktadırlar. Hristiyanlar olarak bu toprakların acısından zevk almalıdırlar. Türk hukuku onlara bu hakkı veriyor, sokaklarda çifter çifter dolaşan Türk polisi onlara bu korumayı sağlıyor. (…) Hayatları asla en ufak bir tehlikede değildi ama öyle olduğunu sanıyorlardı, Hristiyanların toplu halde katledildiklerine yönelik gazetelerde çıkan onca dedikodu, Türklerin bağnazlıklarına ilişkin art niyetli onca haber böyle zannetmelerini sağlıyordu."
ALINTIDIR
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder