Hz.Mevlana Efendimiz Fihi Ma Fih eserinin 33.faslında şu beyti buyurmuştur:"Her bir ak kıl zahir oldukça levhden ibaret olan bir merkep koşar bir halde olursa ihtiyarlığın karı azim bir şey olur".Yani İhtiyarlık arttıkça laib ve lehv ile(oyun ve eğlence ile) meşguliyet de artar ise o ihtiyarlık müşkül bir hal olur.Köpek bile ihtiyar olunca dişleri döküldüğünden dolayı ısırıcılıktan vazgeçer.Halbuki insanoğlu yaşlandıkça köpek dişi mesabesinde olan nefsinin sıfatları daha keskin olup nefsi hazları için halkı ısırıp yırtarlar.İhtiyarlıyan köpeğin tüyleri dökülürken köpek huylu ihtiyarlar ihtiyarladıkça ipekli kumaşlara,süslere,pahalı eşyalara meyil ederlerler.Halbuki yaşlanan köpek tasarrufu tabiiye karşı çıkmazken,bu ihtiyar ölmeyecekmiş gibi ham meyvenin sapına tutunduğu gibi sıkıca dünyaya tutunur.Boş geçmiş bir ömürde beslenen cesed ,gazap kasaplarına kesilip yüzülecek bir hayvan gibi cehennem ateşini ziyadeleştirecek bir odundur."Ömrün uzun olsun"diyenden gönlü hoş olur.Halbuki uzuyan her ömür onun için yaşam sıkıntısıdır.Akıbeti ahvaline gözü açılmaz,Eğer kıl ucu kadar ahiret hayatının güzelliklerini keşfedebilse idi "Bu dünyanın ömrü senin olsun"diye ömrün uzun olsun diyenlere cevap verirdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder