Gam ve keder fikri şiddetle zuhur ettiği vakit insan bu hali vücudundan atabilmek için daha zor halde olanların bulunduğu mahale giderek onları görmeli ve tefekkür etmelidir.Bu yerler hastahane ve hapishanelerdir.Sırrı Sakati hazretleri buyurdu ki:Bir gece uykum gelmedi.Acaip bir ıztırabım oldu.Hatta teheccüd namazından dahi mahrum kaldım.Sabah namazını kılıp dışarı çıktım.Izdırabın teskini için nereye gittimsede faydası olmadı.Niyate ehli iptilayı görüp korkmak için tımarhaneye gittim.Vakta ki tımarhaneye girdim,gönlüm açıldı ve sinem münşerih oldu."(Nefahatül Üns)
Hasta olan insanların haline nazar edildiği vakit ve de Hapiste tutuklu olan insanlar gözlemlendiğinde insanın kalbinde olan sıkıntıların derecesi azalır ve etkileri kaybolur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder