Âşık birbiriyle hâldeş (samimi) olduğundan birbiriyle müsâhip (arkadaş) ve
mahrem (dost) ve sırdaş olur. Âkilin safâsı bahs ü cidâldir (araştırma ve münâkaşadır).
Âşığın zevki vecd ü hâldir (mâneviyat ve yaşamaktır
Aşk-ı Mevlâ, akl-ı beşerden eşref ve evlâdır (Allah’ı -c.c.- sevmek insanın
aklından daha üstündür). Âşık-ı sâdık uyûb-ı kederden cüdâdır (gerçek âşık üzülme
ayıplarından uzaktır). Âkilin fahri, izz ü gınâ iledir, âşığın fahri fakr u fenâ iledir. Âkilin
hazzı nefs ve hevâdır. Âşığın zevki aşk-ı Hüdâ’dır. Her zevk ü safâ ki gayr-ı aşk-ı
Hüdâ’dır. Ol aynı belâ ve cevr ü cefâdır. Her meşakkat ki netîce-i aşk-ı Hâlık’tır. Ol surûr
huzûr-ı cân-ı âşıktır (Allah -c.c.- aşkının sonucu olan her sıkıntı, âşığın canının, rûhunun
sevincidir)”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder