İmtihan iki şeyle olur; birincisi ni’met, ikincisi belâ ve musîbet. İmtihan-ı İlâhî
olmadık bir insan mevcûd olamaz (imtihansız insan olmaz).
İnsan mükellef olduğu saatten (şer’an yükümlü olduğu ergenlik çağından)
îtibâren, ömrünün âhirine (sonuna) kadar imtihan devresi geçirmektedir.
“Sizler nasıl oluyor da iyiliği kötülük, kötülüğü iyilik olarak görüyorsunuz.”
“Yaşayan bir adam kabirdeki bir adama; ‘Keşke senin yerinde ben olsaydım!’
demedikçe kıyâmet kopmaz.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder