İbrâhîm bin Edhem (ö. 161/778 [?]):
“Cebel-i Lübnan’da zümre-i ricâlullah ile musâhip oldum (Allah -c.c.- dostları ile
arkadaşlık yaptım). Vasiyet(ler)i bana (şu oldu:) Ebnâ-yı dünyâya rucû eder isen
(dünyâya meyledenlerle berâber olursan) onlara dört hikmetle va’z ve nasihat eyle kim ki
ekli iksâr eder ol ibâdet lezzetin bulmaz (çok yiyen ibâdetten lezzet alamaz) ve kim
nevmi iksâr eder ol ömrün bereketin bulmaz (uykuyu çoğaltanın ömrü bereketli olmaz)
ve kim kelâmı iksâr eder onun kalbi meyyit olup hayat bulmaz (çok konuşanın kalbi ölür)
ve kim halkın rızâsın talep eder ol rızâ-yı Mevlâ’yı bulmaz (insanları memnûn eden
Allah’ı -c.c.- memnûn edemez)”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder