AMELE GÜVENME

 Hafız Şirazi demiştir:

Amele güvenme, çünkü zeval gününde Kudret kaleminin senin defterine ne yazdığını nereden bileceksin?                                                                                                                                                        Amel defterinin siyahlığı yüzünden bu sarhoşu kınama, Kaza ve kader kalemi başına ne yazdı , kimbilir?   

ALLAH KATINDA EN ÇOK FAYDALI AMELLERDEN BİRİSİ

 Rivayet edilir ki Alla hteala , dostlarından sirine şöyle buyurmuştur:

"Dünyada zahidane yaşadın ve karşılığında dünyevi meşgalelerden uzak rahat bir hayat sürdün.Beni zikrettin, bunun karşılığında ise Benimle birlikte olma şerefine eriştin.Peki sen bir kimseyi sırf Benim için dost ve bir kimseyi sırf Benim için düşman edindin mi?". 

Şu halde Allah dostlarının muhabbeti ve onları dost edinmek Allah katında en çok fayda sağlayan amellerdendir.Onlara buğzetmek, düşmanlıkta bulunmak, onları hakir görmek ve onlar hakkında kem söz söylemek ise Allah katında en çok zarar veren amellerdendir ve büyük günahların en büyüklerindendir.

HANGİSİ DAHA DEĞERLİDİR

 HANGİSİ DAHA DEĞERLİDİR?

 Sahabe efendilerimiz Resulullah efendimize sordular:” Amellerin efdali hangisidir ya Resuallah?” Efendimiz SAV cevaben:” Allah7ı bilmek” buyurmuşxtur. Sahabe :” Biz amelden bahsediyoruz.Siz ilimden cevap veriyorsunuz” deyinde Efendimiz SAV:” İlimle az amel fayda verir.Cehaletle çok amel fayda vremez” buyurmuştur.

AMELİN TEMELİ:TEVEKKÜLÜN-AMEL-İ SALİH-EDEP TARİFİ

 Tevekkül şudur ki;"bir kimse, iman edip, Allah (c.C)'a ibadet etmeye ,Cenab-ı Hakk'ın rızasına ve dostluğuna kavuşmak izinde çalışırken  bu yolda başına gelen her türlü sıkıntılara karşı hiç kimseye halini şikayetçi olmayıp , her halini, her işini Allah (c.c) 'a havale veher işine vekil edip , her işini O'na ısmarlayıp O' nun her işi yapacağına inanıp, sabırla beklemektir.

Amel-i Salih ; kulun yaptığı işte sadece Hakk'ın rızasına hoş gelmesini düşünüp başka gaye ve maksatlardan temize çıkarmasıdır.

HASAN BASRİ

 Şöyle buyurmuştur:"kim gençlik vakitlerinde rabbine olan kullak vazifelerini güzelce yerine getirirse , Allah ona ihtiyarlık vakitlerinde hikmet kapısını açar.Bu böyle demek, Hakk'a muti olan kimseye er geç hikmet pınarları açılacak demektir.Onun için atıyyeyi ilahiyyeye liyakat kespetmek gerekir.Kul kullak vazifesine aralıksız devam eder, Hakk7ın ihsanlarının bir zaman için gecikmesiyle ümidini kesmez, ellerini duadan indirmez.

Efendimiz buyurmuştur:Ümmetimin amellerinin efdali, Allah'dan gelecek ferahlığı intizar etmeleridir"

Büyükler derler ki , ilimde kemale ermek amelde kemale ermekten efdaldir.Fakat ilimde bir kusur işlemek de amelde kusur işlemekten tehlikelidir.İnsanın akidesinin sağlam, kalbinin temiz olması, sağlam ilim elde edip kemale erebilmesinin ilk şartıdır.Hak Teala'nın methettiği ilim de budur.

İLİM/AMEL

 Haberde varid olduğuna göre:

- Ya Resulallah , amellerin hangisi daha faziletlidir? diye sorulduğunda Efendimiz:

- Allah'ı bilmek, diye buyurdular.

-Hangi amel mertebeyi artırır, diye soruldu.

-Allah'ı bilmek diye buyurdular.

- Ya Resulallah biz amelden soruyoruz, siz ilimden cevap veriyorsunuz, dediklerinde Efendimiz:

-İlim ile yapılan az amel faide verir.Fakat cehaletle yapılan çok amel faide vermez" buyurdular.

Büyüklerin bütün gayretleri kalpleri ve batınları ıslah etmek noktasında toplanmıştır.Kalpleri ve zahirleri değil.Çünkü zahir halkın nazar ettiği yerdir, batın ise Hakk'ın nazar ettiği yerdir.Hakk'ın nazargahını ıslah etmek ise halkın iltifat edeceği şeyleri ıslah etmekten daha ehemm ve elzemdir.

SÖZ SÖYLEMEK,AMEL ETMEK

Şeyh Ruveym hazretleri buyurmuştur ki"Cenab-ı Hakk sana söz ve amel verdikten sonra o sözü (söyleme gücü/konuşma kabiliyeti) senden alıp sadece ameli bıraksa hiç endişelenme. Zira bu senin hakkında bir nimettir. Çünkü söz söylemenin çok afeti vardır. Maksat ameldir.Ve eğer ameli alıp sende söz bırakırsa haline ağla.Çünkü bu sana musibettir. Eğer ikisini birden alırsa bu senin için felakettir.

AMEL SURET DEĞİLDİR

Hz: Pir efendimiz Fihi Ma Fih nam adlı eserinde buyururlar: "Nihayet bu amel namaz ve oruç değildir.ve bunlar amelin suretidir. Amel manevi ve batındadır. Devri Adem’den beri ta devr-i Mustafa (a.s)’a kadar namaz ve oruç bu surette değildi. Halbuki amel mevcud idi. Binaenaleyh bu suret amel değildir. Amel insanda bir manadır. Nitekim “Onda amel etti” dersin. Halbuki orada amelin sureti yoktur. Onda ancak bir mana vardır.Ve keza “O adam filan şehirde amildir”derler. Surette o şehirde o adamdan bir şey yoktur. O şahsın taalluku olan amel vasıtasıyla “amil” derler. Bu amel, halkın anladıkları şeyden başkadır. Onlar o ameli zahirden ibaret zannederler. Münafık bu amelin suretini ifa ederse ona asla faidesi olmaz. Çünkü onda mana ve sıdk  ve iman yoktur...

ZİKRE BAŞLAMA SÖZLERİ

Tarikatın Aliyenin hemen hepsinde cehri Zikr'e başlarken idareci FA'LEM ENNEHU LA İLAHE İLLALLAH"diyerek başlar.Bu Muhammed suresinin 19 ncu ayetinin başlangıcıdır.bu ayette "FA'LEM" HİTABI "bil" DEMEKTİR VE BU HİTAP EFENDİMİZ (SAV)'E DİR."ALLAH'DAN BAŞKA İLAH OLMADIĞNI BİL VE KENDİ GÜNAHIN,İNANAN ERKEKLERİN VE İNANAN KADINLARIN GÜNAHI İÇİN (ALLAH'DAN) MAĞFİRET DİLE.ALLAH,DÖNÜP DOLAŞACAĞINIZ YERİ VE VARIP DURACAĞINIZ YERİ BİLİR"
Peygamberlerin ismet (günahsızlık) sıfatı varken ayette "kendi günahın"ifadesinin kullanılmasını şu şekilde algılamak gereklidir:Cenab-ı Hakk,Efendimiz (sav)'e hitap olarak belirttiği ifadeleri kıyamete kadar peygamber mesleğiyle görevlendirilmiş kişilere bir hitap  şeklinde algılamak gerekir.Bu ayette "Bil" hitabı,Cenabı Hakk'ın zatının künhünü ve mahiyetini kimse bilemiyeceği için insanların Hak Teala ile alakalı bilgilerinin bir sınırı olduğundan o sınırdan ötesi ile alakalı olarak kendi zatından başka hiçbir kimsenin gerçek manada ibadete layık bir varlık olamayacağını kesin bir dille ifade halidir.
Bilmek herkese ilk vacip olan şeydir.Allah7ın birliğini bilmek amel üzerine olan tartışmasız üstünlüğünden dolayı ilim amel üzerine takdim edilmiştir/öncelikli ifade edilmiş olup kıymetini gösterir.

AMEL VE İBADETLERİN DÖRT MENZİLİ(MAKAMI)

Kibâr-ı ehlullahtan Havvâs (ö. 291/904) kuddise sırruh (der ki):
“İbâdın (kulların) amel ve ibâdetleri 4 menâzil (makâm) üzere olmak lâzım ve
vâciptir. Ve evvel-i menâzil, menâzil-i havf ve recâ ve ta’zîm ve hayâdan ibârettir (bu
menziller/makâmlar; korku, ümit, saygı ve utanmaktan ibârettir). Ve a’zâm ve erfei
menzîl-i hayâdır”