Amr b.Şuayb'dan rivayet edilmiştir:
"Resulullah (s.a.v.)'in huzurunda iken bir gurup insanla birlikte Ebu Bekir ve Ömer çıkageldi.İyice yaklaşınca selam erdiler.Topluluktan birisi:
"Ye Resulullah,Ebu Bekir,'İyilikler Allah'dandır,kötülükler iise bizdendir.'diyor.Ömer ise, 'İyiliklerin de kötülüklerin de hepsi Allah'tandır'diyor.İnsanların kimi Ebu Bekir7e,kimi de Ömer'e tabi olmuş durumda."dedi.Bunun üzerine Hz.Peygamber (a.s.)şöyle buyurdu:
"Ben ikinizin arasında hükmederken Cebrail ile Mikail arasında hükmeden İsrafil gibi hükmedeceğim:
Ey Ömer , Cebrail'de senin gibi diyordu.Ey Ebu Bekir,Mikailde senin gibi diyordu.Cebrail dedi ki:
"Göktekiler bir konuda ihtilafa düştükleri zaman yerdekiler de düşer.Haydi İsrafil'den aramızda hüküm vermesini isteyelim!Bunun üzerine Cebrail ile Mikail İsrafil'e gidip meseleyi anlattılar.O da:'Hayır da olsa şer de olsa kaderin Allah'tan olduğunu söyleyerek aralarında hüküm verdi." Sonra Hz.Peygamber (a.s.)şöyle buyurdu:
"İşte aranızda benim seveceğim hüküm de budur.Ey Ebu Bekir ! Eğer Allah yeryüzünde isyan edilmemesini dileseydi İblis'i yaratmazdı.
Hafız der ki:
Aşk dükkanında küfür lazımdır
Ebu Leheb olmasa ateş kimi yakar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder