Erdeşir (ö.242) demiştir ki:
“Dört şey vardır ki yine dört şey(e) muhtaçtır. Birisi hasep (aile terbiyesi) edebe
muhtaçtır. Hasep ashâbında edep olmaz ise, yok mesâbesindedir. İkincisi ferâh ve
surûrdur (sevinçtir) ki vakt-i emniyete ve zamân-ı istirâhate (güven ve huzûra) muhtaçtır.
Mâdem ki zamanda ve vakitte emniyet olmaz ise felâh ve surûr olmaz. Üçüncüsü
karâbettir (akrabâlık) ki meveddet ve muhabbete (sevgiye) muhtaçtır. Mâdem ki hûb
(aşk) ve vidâd (sevgi) olmaya (olmazsa o zaman) akrabâ ile ecânibin (yabancının) farkı
yoktur. Bil ki ecnebî muhibbi (yabancı dostu) akrabâ(sın)dan (daha) evlâ (üstün) ve
ehabdır (sevgilidir). Dördüncüsü akıldır ki tecrübeye muhtaçtır”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder