NİYYET VE HİMMET

İnsanın gönlü Kabe'ye gitmek ister.Sürekli kalbinde bu düşünce vardır.Gönlündeki bu himmet nedeniyle bedeni Kabeye gidemese bile Kabeye gitmiş gibi olur.Bilinmez belki Cenab-ı Hakk ,bedenini de bilinmez bir şekilde Kabeye götürür. Ebül Kasım Cüneyd (k.s)anlatmıştır ki "Ben camiye erkenden gelirim buna rağmen "Ebül kasım geçildin"diye bir ses duyarım.Bir cuma günü daha erken bir saatte camiye geldim ama yine aynı ses"Ebül Kasım geçildin"Camiye erken gelmeme rağmen beni geçen kimseyi bilmek hususunda Allah'a yalvardım.mihrabın köşesinden bir ses geldi:"Seni geçen camiden insanların en sonuncusu olarak çıkacak olan kişidir"bunun üzerine ben cuma namazını kıldım ve camiden çıkmayarak ikindiye kadar oturdum.İkindi namazını cemaatle kılıp cemaatın çıkmasını bekledim.Bir piri fani en sonunda camiden çıktım. Sordum: Cemaat ne zaman geldin? Yaşlı adam:"Zeval vaktinde "dedi.Peki hangi sayede beni geçiyorsun ?Senin durumun bana bildirildi"dedim.adam:"Ey Ebül Kasım !Ben, camiden çıktığım zaman böyle bir güne bir daha kavuşursam camiye geleceğim diye niyet ederim"dedi. Ben anladım ki öne geçmek ayakla değil himmetledir.