Söz,harf ve
ses ile dışarıya çıkmazdan evvel sinede bir sermayedir.O sözü dışarı çıkarmayıp
sükut etmekte bir çok faideler ,heşvü nemalar vardır.Mesala bir kimse birinin
yalan söylediğine muttali olsa ve onun yalanını yüzüne vurup meydana çıkarmak
kabil iken kendisinin dahi yalan söylediğini düşünüp ,bu hususta söz
söylemekten vazgeçip sabretse o kimsenin bu hali,nefsine karşı mücahede olur ve
bu mücahededen ruhun kuvvetinde neşvü nema hasıl olur.Söz dışarı çıkarsa ,batının
kazancı sarfedilmiş olur ki gelir azalır.Çünkü,lisanın zabtedilmesi düşünmesine
sebeb olacağından düşünmekte mücade-i nefis vardır.Az söyleyen adamın büyük
düşünceleri vardır.Tıpkı,içi boş olan ceviz yahut bademden çok ses çıkdığı
gibi,çok konuşanın özü azdır yahut yoktur.Ceviz,Badem ve fıstık’ın kabuk
incelikleri içinin dolgunluğuna işarettir.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder