Birkaç cümle
kazanın taşmasına yeter. Peki eleştiriyi kim yapmalı?,muhatabı kim
olmalıdır?Eleştiri uslubunun temelinde acılık mevcuttur.Tatlıyı herkes severken
acıyı hiç kimse sevmez.Çünkü acıyan kısım nefistir.Nefiste zorluğu istemez.Bu
nedenle Nefsani olanın nefsaniyi eleştirmesi yıkıcı olur.Kimin darbesi daha
şiddetli ise o galip gelir ancak,galip gelende hasarlanır.Ahiret işinde
eleştiri olursa ne söyleyen ve nede dinleyen için zorluk bulunur.Belki
eleştirilen,diğerinin elini öper.Kamil,nefsaniyi eleştirmemelidir.Çünkü,pisliğe
atılan taş muhtemeldir ki çamur sıçratır da söyleyen zarar görür.Nefsaninin
nefsaniyi eleştirmesinde de güçlü olan kazanır.Bu kazanmaya da ,kazanma
denmez.Kelb,kelbi kırmıştır.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder