Ubeydullah Ahrar hazretleri Risale-i Validiyye isimli kitabında yazmıştırki :Sülehadan bir zatın vazifesi Zabıta müdürlüğü makamı idi.Ara sıra Hızır (A.S)ile mülaki olur ve sohbet ederlerdi.Müdür bir gün kendi kendine dedi ki:"Hazreti Hızır'ın sohbeti ile müşerref oluyorum.Bir memuriyet görevi benim ibadetime de sekte vuruyor.İstifa edip bir köşeye çekileyim kendimi ibadete verip hazreti Hızır'dan daha fazla istifade edeyim".Bu amaçla istifa etti ,kendini ibadete verdi.ancak aradan zaman geçmesine rağmen Hazreti Hızır gözükmedi.Adamın kalbi karıştı.Bir gün ansızın Hazreti Hızır zuhur etti.O zat dedi ki:"Ben seninle daha çok sohbet etmek arzusu ile mansıbımdan istifa ettim.Beni,bir zamandan beri sohbetinizden mahrum ettiniz"deyince Hz.Hızır(as):"Benim seninle sohbetim senin ibadet ve taatın için değil idi.Zira hazine-i ilahide pek çok kulların ibadat ve taatları mevcuttur.Benim sana meylim mansıbındaki ve memuriyetindeki hüsnü hizmetin için idi.Birçok müslümanları zulümden muhafaza eder,onlara yol gösterir idin.Kulların böyle hizmetleri pek az vaki olur.Sen o hizmeti terk ettin.Bizde seni terk ettik".Bunun üzerine o kimse derhal eski memuriyetine ve mansıbına geri dönmüştür,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder