Hazret-i Pir Efendimiz aşıkın sevgilisine yazdığı mektupta,aşkı uğruna yaptığı fedakarlıkları anlatır:Hizmetlerini,vefalarını anlatır;Uzun geceler yatmadığını,midesine taam girmediğini,aşkının derdinde vücudunun inceldiğini,eline geçen paraları aşkı için sarfettiğini bu nedenle mal gittiğini, adının deli'ye çıkıp halk içinde namının bittiğini,beyan etmiştir.Tıpkı,uzun gecelerde teheccüd nmazı kıldığını,soğuk günlerde abdest aldığını,uykusuz kaldığını,riyazet için aç kaldığını,eline geçen dünya nimetlerini Hakk yoluna isar ve infak ettiğini,dünyevi muradsızlıklar vaki olduğunu ,eski elbise giydiğini,saç sakal bıraktığını ve bu uğurda kibir ve kötü ahlak için nefsini terbiye etme uğruna kendini zelil ettiğini ifade edip İbadatla meşgul abit ve zahid gibi Manevi Beklenti içine girenlere Sevgili demişki:Evet .Minnet için değil,belki muhabbetteki doğruluğun için bunun gibi yüz tane şahit getirmişsin.Bunun hepsini yaptın.Kulağını aç ve dinle ki AŞKIN ASLININ ASLINI YAPMADIN.o asıl ÖLMEKTİR VE YOK OLMAKTIR.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder