İnsan aklını
muhtelif cihetlere dağıtırsa(dünyevi meşguliyetler nedeniyle çok şeylerle
meşguliyette bulunursa) ki bu meşguliyetlerin hepsi hakikatta değersizdir-asıl
meyvenin bulunduğu ağaca ulaşacak suyun kalmaz.Yani,Akıl,insana tahsis edilen
bir su’dur.şüphesiz bu su,belirli bir ölçü ve kuvvette olduğundan kıymetli olan
bu suyu nefsani sıfatlar çekerler.Diken mesabesinde olan nefsani isteklerin
ihtiyacında bu su bu yolta tüketilip bitirilirse,meyve mahiyetinde olan Ruh’a
gidecek su kalmaz.Uyanık olmak gereklidir ki,akıllı insan dikenleri sulamaz.Meyveli
ağacı sular.Bu nedenle meşguliyetimiz meyveli olan ağaca hizmet
olmalıdır.Dikenlere hizmet etmek ziyandır.Tüm bunların sonucu bu hayattan
sonrakı hayatta ortaya çıkacak olup,Peygamberler böyle söylemişlerdir.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder